 |
|
|  Tετάρτη 15/10
ΦΡΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΩΝΙΑ
Γυναίκα ηταν φυλακισμένη για 27 χρόνια σε ενα δωμάτιο-Εντοπίσθηκε σε κακή κατάσταση...
Daily Mail,protothema.gr
Μια 42χρονη Πολωνή βρέθηκε σε κακή κατάσταση, αφού φέρεται να την κρατούσαν κλειδωμένη στο δωμάτιό της οι γονείς της για 27 χρόνια.
Το θύμα, γνωστό μόνο με το όνομα Μιρέλα, εθεάθη για τελευταία φορά δημόσια το 1998, όταν ήταν 15 ετών, στην πόλη Σβιετοχλοβίτσε στη νότια Πολωνία.
Σύμφωνα με την Daily Mail, οι γονείς της είχαν πει στους γείτονες πως η έφηβη Μιρέλα είχε εξαφανιστεί. Πέρασαν 27 χρόνια για να εντοπιστεί από την αστυνομία.
Το κουβάρι της υπόθεσης ξετυλίχτηκε όταν οι γείτονες κάλεσαν την αστυνομία λέγοντας πως άκουγαν φασαρία. Η επιθεωρητής Άννα Χρίνιακ δήλωσε στην πολωνική εφημερίδα Fakt ότι η 82χρονη ιδιοκτήτρια αρνήθηκε ότι υπήρξε οποιαδήποτε σύγκρουση εντός του σπιτιού.
Οι αστυνομικοί μίλησαν στη συνέχεια με την Μιρέλα, η οποία τους διαβεβαίωσε ότι όλα ήταν εντάξει, αλλά η αστυνομία παρατήρησε τραύματα στα πόδια της και αποφάσισε να καλέσει ασθενοφόρο.
Oi ντόπιοι αποφάσισαν να ξεκινήσουν μια εκστρατεία συγκέντρωσης χρημάτων για να την βοηθήσουν μέσω του pomagam.pl. Ένας ντόπιος δημοσίευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Οι γιατροί διαπίστωσαν ότι απέχει μόνο λίγες μέρες από το θάνατο λόγω λοίμωξης. Βρίσκεται στο νοσοκομείο εδώ και δύο μήνες λόγω της κρίσιμης κατάστασής της. Όσοι γνώριζαν τη Mirella πίστευαν ότι είχε φύγει από το “οικογενειακό” της σπίτι πριν από σχεδόν 30 χρόνια. Δυστυχώς, η αλήθεια ήταν διαφορετική».
«Πολλά παραμένουν άγνωστα και αρκετά στοιχεία δεν μπορούν να αποκαλυφθούν σε αυτό το στάδιο. Ένα είναι σίγουρο: πρέπει να αποκαλυφθεί γιατί αυτή η νεαρή, υγιής 15χρονη σταμάτησε να βγαίνει από το σπίτι της και εξαφανίστηκε χωρίς ίχνος. Είναι αδιανόητο να περάσει τόσο πολύ χρόνο σε ένα δωμάτιο. Η ίδια λέει ότι δεν έχει δει ποτέ την πόλη της, ότι έχει χάσει τόσα πολλά πράγματα, ότι δεν έχει πάει ποτέ σε γιατρό, δεν έχει αποκτήσει ποτέ ταυτότητα, δεν έχει πάει ποτέ για έναν απλό περίπατο ή ακόμα και στο μπαλκόνι. Δεν έχει πάει ποτέ σε οδοντίατρο ή κομμωτήριο. Τα μαλλιά και τα δόντια της βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση, απειλώντας ακόμη και την υγεία της, οπότε είναι πλέον απαραίτητες οι επισκέψεις σε ιδιωτική κλινική», συμπλήρωσε.
Η εισαγγελέας Αγνιέσκα Κβατέρα επιβεβαίωσε ότι έχει ξεκινήσει έρευνα.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
