 |
|
|  Πέμπτη 16/10
Οι ισλαμιστές που ειναι εξουσία στο Ιράν,έφτιαξαν στην Τεχεράνη σταθμό τού Μετρό προς τιμήν τής Παναγίας...
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Ένας νέος σταθμός του Μετρό, με το όνομα «Αγία Παρθένος Μαρία» («Maryam-e-Moqaddas», αλλιώς «Holy Virgin Mary» στα αγγλικά), πρόκειται να ανοίξει στο κέντρο της Τεχεράνης, στο Ιράν, σηματοδοτώντας μια σημαντική προσθήκη στη Γραμμή 6 της πόλης μετά από σχεδόν μια δεκαετία εργασιών.
Ο εν λόγω σταθμός του Μετρό βρίσκεται στη διασταύρωση των οδών Ostad Nejatollahi και Karimkhan Zand, κοντά στον Αρμενικό Καθεδρικό Ναό και εξυπηρετεί μια από τις πιο πολυσύχναστες περιοχές της ιρανικής πρωτεύουσας.
Το όνομα επιλέχθηκε σε αναγνώριση της χριστιανικής κοινότητας της Τεχεράνης και του σεβαστού καθεστώτος της Παναγίας, τόσο στο Χριστιανισμό, όσο και στο Ισλάμ. Ο Δήμος της Τεχεράνης πρότεινε το όνομα, το οποίο στη συνέχεια εγκρίθηκε από τις αρμόδιες αρχές. Αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η απόφαση αντανακλά την αναγνώριση της πολιτιστικής και θρησκευτικής πολυμορφίας της πρωτεύουσας.
Το θρησκευτικό και πολιτισμικό πλαίσιο πίσω από το όνομα του σταθμού
Το Ιράν φιλοξενεί μία από τις παλαιότερες χριστιανικές κοινότητες στη Μέση Ανατολή, με αρμενικές και ασσυριακές εκκλησίες που δραστηριοποιούνται εδώ και αιώνες. Αν και οι χριστιανοί αποτελούν μια μικρή μειονότητα, αναγνωρίζονται επίσημα από το ιρανικό Σύνταγμα και ασκούν ελεύθερα τη θρησκεία τους.
undefined
Στο Ισλάμ, η Παναγία, γνωστή ως Μαριάμ, είναι ιδιαίτερα σεβαστή ως μητέρα του Ιησού, ο οποίος θεωρείται προφήτης στο Κοράνι. Θεωρείται μία από τις πιο ενάρετες και τιμημένες γυναίκες στην ισλαμική παράδοση, με ένα ολόκληρο κεφάλαιο του Κορανίου να είναι αφιερωμένο σε αυτήν.
Η στρατηγική τοποθέτηση του σταθμού «Holy Virgin Mary»
Ο σταθμός, που βρίσκεται μεταξύ της πλατείας Haft-e Tir και της πλατείας Vali-Asr, κατέχει καίρια θέση στη Γραμμή 6.
Η θέση του, κατά μήκος της οδού Karimkhan, ενός πολιτιστικού και καλλιτεχνικού κέντρου, επηρέασε επίσης τον σχεδιασμό του. Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του Δήμου της Τεχεράνης, Abdolmotahhar Mohammadkhani, οι αρχιτέκτονες έδωσαν ιδιαίτερη προσοχή στην ενσωμάτωση του σταθμού στο αστικό τοπίο και στη διατήρηση της θέας προς το κοντινό πάρκο.
Η κατασκευή ξεκίνησε το 2015 και απαιτούσε εκτεταμένες υπόγειες εργασίες. Η εγκατάσταση φτάνει σε βάθος 34 μέτρων (111 πόδια) και καλύπτει περίπου 11.000 τετραγωνικά μέτρα (118.400 τετραγωνικά πόδια).
Ο Mohammadkhani είπε ότι το έργο περιελάμβανε την εκσκαφή περισσότερων από 102.000 κυβικών μέτρων (3,6 εκατομμύρια κυβικά πόδια) γης, τη χρήση 3.600 τόνων (7,9 εκατομμύρια λίβρες) οπλισμού και την έκχυση 27.000 κυβικών μέτρων (953.000 κυβικά πόδια) σκυροδέματος. Περίπου 6.000 τετραγωνικά μέτρα (64.600 τετραγωνικά πόδια) λιθοδομής προστέθηκαν σε όλη τη δομή για να πληρούνται τόσο τα πρότυπα ασφάλειας, όσο και τα πρότυπα αισθητικής.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
