Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Σάββατο 18/10

Απεσταλμένος τού Κρεμλίνου προτείνει μια «σήραγγα Πούτιν-Τραμπ» που θα συνδέσει την Ρωσία με τις ΗΠΑ



AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr

Η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να κατασκευάσουν μια σιδηροδρομική σήραγγα «Πούτιν-Τραμπ» κάτω από τον Βερίγγειο πορθμό για να συνδεθούν οι δύο χώρες, να ξεκλειδώσει η κοινή εκμετάλλευση φυσικών πόρων και να «επισφραγιστεί η ενότητα», πρότεινε ένας απεσταλμένος του Κρεμλίνου. Η πρόταση του Κιρίλ Ντμίτριεφ, απεσταλμένου του προέδρου Βλαντμίρ Πούτιν για τις επενδύσεις και επικεφαλής του κρατικού επενδυτικού ταμείου της Ρωσίας RDIF, αφορά ένα πρόγραμμα κόστους 8 δισεκατομμυρίων δολαρίων, χρηματοδοτούμενου από την Μόσχα και «διεθνείς εταίρους», για την κατασκευή σε χρονικό διάστημα μικρότερο των οκτώ ετών, μιας σιδηροδρομικής και εμπορευματικής σύνδεσης 112 χιλιομέτρων. Ο Ντμίτριεφ, ο οποίος συμμετέχει, όπως σημειώνει το Reuters σε μια ρωσική επίθεση γοητείας με στόχο την αναζωογόνηση των σχέσεων ΗΠΑ-Ρωσίας, έριξε την ιδέα για τη σήραγγα αφού ο Πούτιν συνομίλησε τηλεφωνικά με τον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και συμφώνησαν να συναντηθούν στην Βουδαπέστη για να προσπαθήσουν να βρουν τρόπο ώστε να σταματήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία. «Το όνειρο μιας σύνδεσης ΗΠΑ-Ρωσίας μέσω του Βερίγγειου πορθμού αντανακλά ένα όραμα με διάρκεια, από τον σιδηρόδρομο Σιβηρίας-Αλάσκας το 1904 μέχρι το σχέδιο της Ρωσίας το 2007. Το RDIF έχει μελετήσει υφιστάμενες προτάσεις, συμπεριλαμβανομένου του σιδηροδρόμου ΗΠΑ-Καναδά-Ρωσίας-Κίνας, και θα στηρίξει το πιο βιώσιμο», έγραψε ο Ντμίτριεφ στο X. Ο Βερίγγειος πορθμός, ο οποίος στο στενότερο σημείο του έχει πλάτος 82 χιλιομέτρων, χωρίζει την περιφέρεια Τσουκότκα της Ρωσίας από την Αλάσκα. Ιδέες για τη σύνδεση των δύο σημείων διατυπώνονται εδώ και τουλάχιστον 150 χρόνια, με διάφορα σχέδια να έχουν καταστρωθεί, αλλά ουδέποτε εφαρμοσθεί. Ο Ντμίτριεφ, ο οποίος έχει αναπτύξει σχέσεις με τον Στιβ Γουίτκοφ, τον ειδικό απεσταλμένο του Τραμπ, και έχει μιλήσει για το ενδεχόμενο μεγάλες αμερικανικές εταιρείες ενέργειας να αναλάβουν μειοψηφικά μερίδια σε ρωσικά προγράμματα στην Αρκτική, δήλωσε ότι η σήραγγα θα μπορούσε να κατασκευασθεί από την The Boring Company, μια αμερικανική εταιρεία κατασκευής σηράγγων που ανήκει στον Ίλον Μασκ. «Φανταστείτε να συνδεθούν οι ΗΠΑ και η Ρωσία, η Αμερική και η Αφροευρασία με τη Σήραγγα Πούτιν-Τραμπ -μια σύνδεση 70 μιλίων που να συμβολίζει την ενότητα. Το παραδοσιακό κόστος είναι $65B+, αλλά η τεχνολογία της @boringcompany θα μπορούσε να το μειώσει σε <$8B. Ας οικοδομήσουμε μαζί το μέλλον», έγραψε ο Ντμίτριεφ στον Μασκ μέσω του X. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει δημόσια απάντηση στην ιδέα από τον Μασκ ή τον Τραμπ.

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία