 |
|
| Κυριακή 19/10
ΠΟΛΥΤΕΛΗ ΔΕΙΠΝΑ ΚΑΙ ΠΑΡΤΙ ΓΙΑ...ΣΚΥΛΟΥΣ
Η καθημερινότητα τού Τραμπ και τών μελών τού Κογκρέσου ενω εχει κηρυχθεί αναστολή λειτουργίας τού Κράτους
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Παρά το γεγονός οτι οι υπηρεσίες τού Κράτους δεν λειτουργούν,για οικονομικούς λόγους, οι πολιτικοί της Ουάσινγκτον δείχνουν ελάχιστα επηρεασμένοι. Ενώ δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι έχουν τεθεί σε αναστολή ή απολύονται, οι πολιτικοί συνεχίζουν κανονικά τις κοινωνικές εκδηλώσεις τους – από πάρτι σκύλων έως πολυτελή δείπνα στον Λευκό Οίκο.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του nbcnews, μέσα στο Καπιτώλιο, δεκάδες συνεργάτες βουλευτών συγκεντρώθηκαν για να ευχηθούν «χρόνια πολλά» στον σκύλο του Ρεπουμπλικανού γερουσιαστή Τζιμ Τζάστις. Το μπουλντόγκ του, γιόρτασε τα έκτα του γενέθλια κάτω από μια αψίδα με μπαλόνια, φορώντας ροζ και λευκό καπελάκι, ενώ οι καλεσμένοι απόλαυσαν τούρτες και γλυκά με το πρόσωπο του σκύλου.
Την ίδια στιγμή, ο Ντόναλντ Τραμπ (Donald Trump) παρέθετε επίσημο δείπνο στον Λευκό Οίκο για μερικούς από τους πλουσιότερους Αμερικανούς δωρητές, ευχαριστώντας τους για τη συμβολή τους στη χρηματοδότηση μιας νέας αίθουσας δεξιώσεων, κόστους 250 εκατομμυρίων δολαρίων. Το μενού περιλάμβανε βοδινό Wellington και παγωτό βουτύρου, χωρίς καμία αναφορά στην κυβερνητική παράλυση κατά τη διάρκεια των 37 λεπτών της ομιλίας του.
Η αντίθεση ήταν έντονη: Όπως τονίζει το αμερικανικό δίκτυο, καθώς οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα - ή έχουν απολυθεί - και προσπαθούν να επιβιώσουν χωρίς μισθούς, οι υπεύθυνοι για το κλείσιμο της κυβέρνησης κυριολεκτικά και μεταφορικά τρώνε κέικ. Οι εργασίες στη Γερουσία συνεχίζονται, με επιτροπές, ακροάσεις και ψηφοφορίες, ενώ η ζωή εκτός πολιτικής εξουσίας έχει παγώσει: μουσεία, πάρκα και ομοσπονδιακά γραφεία παραμένουν κλειστά.
Η γερουσιαστής Λίζα Μουρκόφσκι από την Αλάσκα παραδέχθηκε πως «όλα μοιάζουν ίδια, αλλά δεν είναι – οι περισσότεροι δεν πληρώνονται». Από την 1η Οκτωβρίου, Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικανοί δεν έχουν καταλήξει σε συμφωνία για τον προϋπολογισμό, με αποτέλεσμα τη συνέχιση της αναστολής λειτουργίας του κράτους.
Παρά τη στασιμότητα, οι νομοθέτες εξακολουθούν να εργάζονται, κυρίως ανταλλάσσοντας κατηγορίες από το βήμα της Βουλής και ψηφίζοντας επαναλαμβανόμενα σχέδια νόμου χωρίς επαρκή στήριξη. Ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Μαρκγουέιν Μάλιν χαρακτήρισε τις ανεπίσημες συζητήσεις «παραγωγικές αλλά τελειωμένες». Παρότι οι ίδιοι συνεχίζουν να πληρώνονται, πολλοί συνεργάτες τους και υπάλληλοι του Καπιτωλίου έχουν μείνει χωρίς εισόδημα.
«Ο σύζυγός μου είναι κι εκείνος ομοσπονδιακός υπάλληλος, επομένως για εμάς η κατάσταση είναι επείγουσα», δήλωσε ανώνυμα μία συνεργάτιδα του Κογκρέσου.
Όπως μεταδίδει το nbcnews, όταν η κυβέρνηση επαναλειτουργήσει, οι εργαζόμενοι θα λάβουν αναδρομικά τους μισθούς τους, όπως προβλέπει νόμος του 2019. Αυτό, σύμφωνα με τον Δημοκρατικό γερουσιαστή Τιμ Κέιν, κάνει τη σημερινή κατάσταση «λιγότερο πιεστική» για τους πολιτικούς.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|