 |
|
|  Τετάρτη 5/11
Άγαλμα τού «εσταυρωμένου θανατοποινίτη» Ντόναλντ Τραμπ εκτίθεται στη Βασιλεία τής Ελβετίας
ΑΜΠΕ, AFP,zougla.gr
Ο Ντόναλντ Τραμπ, με πορτοκαλί φόρμα κρατουμένου, δεμένος σε έναν σταυρό-κρεβάτι εκτέλεσης: ένα προβοκατόρικο γλυπτό του Βρετανού καλλιτέχνη Μέισον Στορμ, που εκτίθεται εδώ και μερικές ημέρες στην Ελβετία, χωρίς ωστόσο να προκαλέσει αντιδράσεις.
Το γλυπτό από ρητίνη τιτλοφορείται «Άγιος ή Αμαρτωλός» και εικονίζει τον Αμερικανό πρόεδρο ντυμένο με φόρμα κρατουμένου και κλειστά τα μάτια. Το σώμα του είναι δεμένο σε ένα φορείο σε σχήμα σταυρού, ελαφρώς επικλινές.
Το έργο, που εκτίθεται από το Σάββατο στη Βασιλεία, αφού προηγουμένως είχε παρουσιαστεί στη Βιέννη, μπορεί να ιδωθεί είτε ως σκηνή σταύρωσης, είτε ως εκτέλεση με θανατηφόρα ένεση.
«Ο ρεαλισμός του είναι τρομακτικός. Το δηλώνω αδίστακτα, επειδή όταν κάναμε την εγκατάσταση βλέπαμε από πολύ κοντά το αποτέλεσμα. Διακρίνεται κάθε ρυτίδα, το δέρμα είναι τόσο ρεαλιστικό, είναι πραγματικά προκλητικό» σχολίασε ο Κόνραντ Μπρέζνικ, ο ιδιοκτήτης της γκαλερί Gleis 4.
Η γκαλερί, που εδρεύει στην πόλη Τσουγκ, στην κεντρική Ελβετία, ήθελε να εκθέσει το έργο στις εγκαταστάσεις της στον σιδηροδρομικό σταθμό της Βασιλείας, όμως τελικά επέλεξε έναν λιγότερο πολυσύχναστο χώρο, μια βιτρίνα στη Μπάσλερ Κουνστμάιλε, σε έναν πεζόδρομο του κέντρου της πόλης. Οι μετρητές που είναι εγκατεστημένοι στο σημείο καταμέτρησαν 3.000 θεατές τη Δευτέρα. Βλέποντας το έργο, πολλοί περαστικοί χαμογελούν αλλά κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε, στην πόλη που φιλοξενεί την Art Basel, την παγκοσμίου φήμης έκθεση σύγχρονης τέχνης.
«Το γεγονός ότι μπορούμε να δείχνουμε τέτοια πράγματα σημαίνει ότι ζούμε σε δημοκρατία» είπε η Μάριτ, μια Νορβηγίδα που ζει στη Βασιλεία. Όπως υποστήριξε, ένα τέτοιο έργο δεν θα μπορούσε να εκτεθεί στο ευρύτερο κοινό στις ΗΠΑ.
Ο Μπρέζνικ πιστεύει ότι ο Αμερικανός πρόεδρος θα εκτιμούσε το γλυπτό. «Νομίζω ειλικρινά ότι ο κ. Τραμπ θα μπορούσε να δει τον εαυτό του ως σύγχρονο Ιησού (..) Και είμαι σχεδόν σίγουρος ότι είναι αποφασισμένος να ενεργεί καλόπιστα», είπε.
Ο Μέισον Στορμ είναι γνωστός για τα ρεαλιστικά γλυπτά και ζωγραφικά έργα του. Όπως και ο Banksy, ο διάσημος συμπατριώτης του, προσπαθεί να διατηρήσει την ανωνυμία του κρύβοντας το πρόσωπό του με κουκούλες ή μάσκες δικής του επινόησης. Στον λογαριασμό του στο Instagram γράφει ότι είναι «ένας καλλιτέχνης που λατρεύουμε να λατρεύουμε και να μισούμε, διεθνής μπον βιβέρ, επινοητής χρωμάτων και άνθρωπος της δράσης».
Το έργο έχει ήδη αγοραστεί από έναν συλλέκτη, «μια διεθνή προσωπικότητα που ζει στην Ευρώπη» αλλά δεν θέλει να κατονομαστεί.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
