 |
|
|  Παρασκευή 7/11
ΕΓΙΝΕ ΚΙ ΑΥΤΟ...
Λοταρία στο Παρίσι κληρώνει… τάφους δίπλα στον Τζιμ Μόρισον και τον Όσκαρ Ουάιλντ!!!
CNN,protothema.gr
Η πόλη του Παρισιού ανακοίνωσε μια ιδιαίτερη λοταρία: αντί για χρηματικό έπαθλο, οι συμμετέχοντες μπορούν να κερδίσουν την ευκαιρία... να ταφούν σε ένα από τα τρία πιο γνωστά κοιμητήρια της γαλλικής πρωτεύουσας.
Σύμφωνα με το CNN, ο στόχος της λοταρίας είναι η αποκατάσταση των κατεστραμμένων τάφων, ενώ παράλληλα δίνεται στους Παριζιάνους μία σπάνια ευκαιρία να εξασφαλίσουν ένα από τα περιζήτητα κομμάτια γης, σύμφωνα με την ανακοίνωση του δήμου.
Τα κοιμητήρια εντός των τειχών του Παρισιού έχουν σχεδόν γεμίσει από την αρχή του 20ου αιώνα, με τη διαδικασία εκκαθάρισης εγκαταλελειμμένων τάφων να είναι ιδιαίτερα περίπλοκη λόγω των τοπικών κανονισμών. Ωστόσο, η πόλη έχει βρει μια λύση: Οι νικητές της λοταρίας θα έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν και να αποκαταστήσουν έναν από τους 30 διαθέσιμους τάφους σε τρία διαφορετικά κοιμητήρια, ενώ το Δημαρχείο συμφώνησε να εκμισθώσει τον αντίστοιχο τάφο σε όσους πληρούν ορισμένα κριτήρια.
«Τις τελευταίες δεκαετίες, οι επισκέπτες των νεκροταφείων σε όλη τη Γαλλία έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για την αποκατάσταση ενός ιστορικού ταφικού μνημείου, προκειμένου να τους παραχωρηθεί σε αντάλλαγμα ένας τάφος», ανέφερε το Δημαρχείο στην ανακοίνωσή του.
Ωστόσο, τα υπάρχοντα νομικά εμπόδια γύρω από τη γη, που ανήκει στο κράτος, καθώς και οι περιορισμοί των παραχωρήσεων τα καθιστούν μια δύσκολη διαδικασία. Τώρα, η πόλη επιδιώκει να προσφέρει μια διέξοδο μέσω αυτής της πρωτοβουλίας.
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να αποκτήσουν έναν από τους 10 διαθέσιμους τάφους στο διάσημο Περ-Λασέζ, όπου αναπαύονται εμβληματικές προσωπικότητες όπως ο Τζιμ Μόρισον, ο Όσκαρ Ουάιλντ και η Εντίθ Πιαφ. Επίσης, 10 τάφοι είναι διαθέσιμοι στο κοιμητήριο του Μονπαρνάς, όπου βρίσκονται θαμμένοι οι συγγραφείς Ζαν Πολ Σαρτρ, Σιμόν ντε Μποβουάρ και Σούζαν Σόνταγκ, καθώς και 10 ακόμη στο νεκροταφείο της Μονμάρτης όπου υπάρχουν οι τάφοι του ζωγράφου Εντγκάρ Ντεγκά, του συγγραφέα Εμίλ Ζολά και του χορευτή Βάτσλαφ Νιζίνσκι.
Κάθε διαθέσιμος τάφος μπορεί να αγοραστεί για 4.000 ευρώ, ενώ οι νικητές θα αναλάβουν και το κόστος αποκατάστασης. Στη συνέχεια, θα μπορούν να ενοικιάσουν τον τάφο για 10 χρόνια με κόστος 976 ευρώ και έως και 17.668 ευρώ για δικαίωμα ταφής για πάντα.
Οι αιτήσεις για τη λαχειοφόρο αγορά άνοιξαν τη Δευτέρα και θα κλείσουν στις 31 Δεκεμβρίου, σύμφωνα με το Δημαρχείο, με κάθε συμμετέχοντα να υπόκειται σε τέλος εγγραφής 125 ευρώ.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
