 |
|
|  Κυριακή 9/11
ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ-ΗΠΑ
Βραβεία αριστείας σε εξέχοντες ομογενείς από τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο
zougla.gr
Βραβεία αριστείας για τη μεγάλη προσφορά τους στην Εκκλησία και στην ελληνοαμερικανική κοινότητα απένειμε για πρώτη φορά φέτος ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος.
Κατά τη διάρκεια της ετήσιας εορταστικής εκδήλωσης για τα ονομαστήριά του, η οποία πραγματοποιήθηκε σε κλίμα πίστης, ενότητας και γενναιοδωρίας με την παρουσία περισσότερων από 550 κληρικών και πιστών, ο Αρχιεπίσκοπος τίμησε τον ΅Αρχοντα του Οικουμενικού Πατριαρχείου Φίλιπ Κρίστοφερ, για τον οποίο, όπως είπε, «βρίσκεται πολλές δεκαετίες στην πρώτη γραμμή του αγώνα για την επικράτηση της ειρήνης και της δικαιοσύνης στην Κύπρο και έχει ενισχύσει ουσιαστικά κάθε δραστηριότητα της Ομογένειάς μας, μοιράζοντας απλόχερα την προσωπική και επαγγελματική του επιτυχία με το γένος μας». Από την πλευρά του, ο Φίλιπ Κρίστοφερ παρέλαβε συγκινημένος το βραβείο και τόνισε ότι «το όνειρο μιας ελεύθερης Κύπρου δεν θα πεθάνει ποτέ».
Επιπρόσθετα, ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος τίμησε με το αριστείο μια εμβληματική μορφή της Ομογένειας, την πολύ στενή φίλη και από τις πλέον έμπιστες συνεργάτιδες του Αρχιεπισκόπου Ιακώβου, Πολέτ Πούλος, η οποία, όπως είπε, «έχει προσφέρει επί έξι δεκαετίες τεράστιο έργο στην Εκκλησία μας και ειδικά τα τελευταία είκοσι χρόνια στην οργάνωση της Ηγεσίας των 100». Με τη σειρά της, η κυρία Πούλος υπογράμμισε ότι «το μεγαλύτερο προνόμιο της ζωής της είναι η υπηρεσία στην Αρχιεπισκοπή» και υποσχέθηκε να στηρίζει πάντα το έργο της και να παραμείνει πιστή στην Εκκλησία και στον Αρχιεπίσκοπο.
Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του για την αγάπη και τη στήριξη που λαμβάνει καθΆ όλη τη διάρκεια της διακονίας του και τόνισε ότι αισθάνεται το πνεύμα του Θεού να κινείται μέσα από τους κόπους και τις προσπάθειες όλων για την Εκκλησία μας και γιΆ αυτό, άλλωστε, ποτέ δεν νιώθει μόνος στην υλοποίηση του ευαγγελικού μηνύματος «που μας εμπιστεύτηκε ο Κύριος«. «Ήσασταν πάντοτε δίπλα μου», είπε, «όπως και εγώ προσπαθώ να είμαι πάντοτε δίπλα σας». Στην ομιλία του, ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος αναφέρθηκε, επίσης, στις θετικές επιπτώσεις των κατασκηνωτικών προγραμμάτων της Αρχιεπισκοπής, τα οποία χαρακτήρισε ως θεμελιώδη για το μέλλον της Εκκλησίας. Για τους νέους που συμμετέχουν, επισήμανε ότι «ο χώρος της κατασκήνωσης είναι πράγματι ιερό έδαφος, όπου βιώνουν την ορθόδοξη πίστη μας μέσα από μια βαθύτατη εμπειρία κοινότητας». Και συνέχισε: «Όπως στο βάπτισμα έτσι και εκεί εισέρχονται σε ένα περιβάλλον πνευματικής δύναμης και κοινότητας δημιουργώντας σχέσεις που διαρκούν μια ζωή».
Την εκδήλωση άνοιξε ο πατήρ Παντελεήμων Παπαδόπουλος, ο οποίος αναφέρθηκε στη μεγάλη σημασία της λειτουργίας των κατασκηνώσεων, ενώ η κυρία Στέφανι Κλαρκ, αντιπρόεδρος του Αρχιεπισκοπικού Περιφερειακού Συμβουλίου υπογράμμισε ότι «κανένα παιδί δεν πρέπει να χάσει την ευκαιρία συμμετοχής στις κατασκηνώσεις για λόγους οικονομικούς».
Εξάλλου, ο πρωτοσύγκελος της Αρχιεπισκοπής, επίσκοπος Διοκλείας Νεκτάριος, τόνισε ότι «σήμερα έχουμε έναν Αρχιεπίσκοπο με όραμα και δυναμισμό, ο οποίος οδηγεί την Αρχιεπισκοπή μας με τολμηρά και μεγάλα βήματα στην αντιμετώπιση των προκλήσεων των καιρών υπερασπιζόμενος το ποίμνιό του».
Τις θερμές του ευχαριστίες προς το προσωπικό της Αρχιεπισκοπής για τη σημαντική εργασία του προς όφελος της Εκκλησίας, εξέφρασε και ο πρωτοσύγκελος της ΅Αμεσης Αρχιεπισκοπικής Περιφέρειας, πατέρας Ηλίας Βίλλης.
Από την εκδήλωση συγκεντρώθηκαν συνεισφορές που ξεπέρασαν τις 500.000$, οι οποίες θα χρησιμοποιηθούν από το Ταμείο Υποτροφιών της Αρχιεπισκοπής για τις θερινές κατασκηνώσεις σε ολόκληρη την Αρχιεπισκοπή και στο Ιονικό Χωριό, στην Ηλεία.
Aκόμα, η ταμίας της Αρχιεπισκοπής, Ελέιν ΅Αλεν, μοιράστηκε με τους παρευρισκόμενους μια προσωπική εμπειρία που αφορούσε στις πολυεπίπεδες και σημαντικές εμπειρίες που είχε αποκομίσει η κόρη της από τα κατασκηνωτικά προγράμματα της Αρχιεπισκοπής, τονίζοντας ότι το Ταμείο Υποτροφιών συμβάλλει καθοριστικά ώστε κάθε παιδί να ζει ανάλογες εμπειρίες. Μάλιστα, σημείωσε ότι στη διάρκεια της τελευταίας διετίας συγκεντρώθηκαν περισσότερες από 800.000$ για την υποστήριξη τόσο των κατασκηνωτικών υποτροφιών όσο και του Ιονικού Χωριού.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. ¶ραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
