 |
|
|  Πέμπτη 13/11
ΠΑΤΩΣΕ Ο ΜΕΣΟΣ ΜΙΣΘΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Στις 17.954 ευρώ οι ετήσιες μικτές απολαβές, σύμφωνα με τη Eurostat - Χαμηλότερες αποδοχές μόνο στη Βουλγαρία πλέον
Eurostat,zougla.gr
Τις χειρότερες αμοιβές μετά τους Βούλγαρους «απολαμβάνουν» και με τη βούλα της Eurostat οι Έλληνες εργαζόμενοι, ακολουθούμενοι από τους Ούγγρους. Με τη μόνη διαφορά ότι οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα δεν βίωσαν αλλαγή οικονομικού συστήματος, όπως εκείνοι στην Ανατολική Ευρώπη.
Σε ετήσια βάση οι μισθοί πλήρους απασχόλησης στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι οι χαμηλότεροι με 17.954 και 15.400 αντίστοιχα για τους Βούλγαρους, βάσει των στοιχείων της Eurostat για το 2024.
Στην τρίτη χειρότερη θέση και πάνω από την Ελλάδα βρίσκεται η Ουγγαρία με 18.500 ευρώ.
Στην Ελλάδα η αύξηση σε ετήσια βάση είναι μόλις 884 ευρώ ή 5% καθώς το 2023 ο μέσος μισθός ήταν 17.070 ευρώ και βεβαίως μιλάμε πάντοτε για μικτές αποδοχές κι όχι για το ποσό που πραγματικά φθάνει στο σπίτι του καθενός.
Ο μέσος μισθός στην Ελλάδα ήταν 4,5 φορές χαμηλότερος από τον αντίστοιχο του Λουξεμβούργου, 3,5 φορές χαμηλότερος από της Ιρλανδίας και περίπου 2 φορές χαμηλότερος από τον μέσο ευρωπαϊκό μισθό.
Και αξίζει να επαναληφθεί ότι η σύγκριση γίνεται με βάση τις αποδοχές πλήρους απασχόλησης. Η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη όταν γίνει σύγκριση για αμοιβές μερικής απασχόλησης.
Αίσθηση προκαλεί το γεγονός πως χώρες που τα προηγούμενα χρόνια βρίσκονταν στο ίδιο ή και σε χειρότερο οικονομικό επίπεδο, έχουν ξεπεράσει την Ελλάδα.
Για παράδειγμα, η Ρουμανία κατέγραψε μέσο μισθό πλήρους απασχόλησης στα 21.108 ευρώ, η Σλοβακία 20.287 ευρώ και η Πολωνία 21.246. Πρόκειται για μεγέθη σημαντικά υψηλότερα από τα αντίστοιχα στην Ελλάδα.
Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, το 2024, ο μέσος ετήσιος προσαρμοσμένος μισθός πλήρους απασχόλησης ήταν 39.800 ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 5,2 % από 37.800 ευρώ το 2023.
Μεταξύ των χωρών της ΕΕ, ο υψηλότερος μέσος ετήσιος προσαρμοσμένος μισθός για πλήρη απασχόληση καταγράφηκε στο Λουξεμβούργο (83.000 ευρώ), ακολουθούμενο από τη Δανία (71.600 ευρώ) και την Ιρλανδία (61.100 ευρώ).
Πρόσφατη έρευνα της ΓΣΕΕ σε συνεργασία με την Alco έδειξε ότι μόνο ένας στους τρεις εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα καλύπτεται από κάποιας μορφής συλλογική σύμβαση.
Αλλά και οι 205 επιχειρησιακές συμβάσεις, που υπογράφηκαν στην Ελλάδα το περσινό δεκάμηνο, καλύπτοντας πολύ μικρό ποσοστό εργαζομένων δεν απέφεραν αυξήσεις πάνω από 2%.
Άλλη μία έκθεση της Eurobank τονίζει ότι ο πληθωρισμός ροκανίζει τις αυξήσεις, καθώς κατά την πενταετία 2020-2024 οι ονομαστικές αμοιβές ανά απασχολούμενο καταγράφουν σωρευτική αύξηση 13,2%, ενώ ο πληθωρισμός 16,1%.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
