 |
|
|  Πέμπτη 13/11
OHE
Εκατομμύρια άνθρωποι κινδυνεύουν από λιμό παγκοσμίως
OHE,AΠΕ-ΜΠΕ,zougla.gr
Εκατομμύρια άνθρωποι κινδυνεύουν από λιμό σε τουλάχιστον δέκα περιοχές κρίσης σε όλο τον κόσμο, όπως το Σουδάν και η Γάζα, όπως προειδοποίησαν την Τετάρτη δύο οργανισμοί των Ηνωμένων Εθνών, κάνοντας έκκληση για κεφάλαια προκειμένου να καλυφθεί το έλλειμμα εν μέσω περικοπών της διεθνούς βοήθειας από διάφορες χώρες.
Σε κοινή έκθεση, το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (WFP/PAM) και ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) κατέταξαν επίσης την Αϊτή, το Μάλι, το Νότιο Σουδάν και την Υεμένη στις χώρες που αντιμετωπίζουν «άμεσο κίνδυνο καταστροφικής πείνας», που σημαίνει λιμό.
Σύμφωνα με την έκθεση, η κατάσταση με την πείνα σε έξι ακόμα χώρες –Αφγανιστάν, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Μιανμάρ, Νιγηρία, Σομαλία και Συρία– θεωρείται «πολύ ανησυχητική».
Στο πλαίσιο αυτό, οι ελλείψεις χρηματοδότησης για ανθρωπιστική βοήθεια «πλήττουν την αντιμετώπιση έκτακτων αναγκών, οδηγούν σε αναγκαστικές μεγάλες μειώσεις στις μερίδες και περιορίζουν την πρόσβαση σε τρόφιμα για τις πιο ευάλωτες ομάδες με την επισιτιστική βοήθεια για τους πρόσφυγες να είναι σε οριακό σημείο», δήλωσαν το WFP και ο FAO.
Ζητώντας περισσότερη βοήθεια από κυβερνήσεις και άλλους δωρητές, το WFP και ο FAO δήλωσαν ότι μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου μόνο 10,5 δισεκ. δολάρια είχαν παραληφθεί από τα εκτιμώμενα 29 δισεκ. δολάρια που χρειάζονται για την υποστήριξη των ανθρώπων που κινδυνεύουν περισσότερο. «Η πρόληψη του λιμού δεν είναι απλά ηθικό καθήκον – είναι μια έξυπνη επένδυση στη μακροπρόθεσμη ειρήνη και σταθερότητα», δήλωσε ο γενικός διευθυντής του FAO, Τσου Ντονγκγού. «Η ειρήνη είναι προϋπόθεση για την επισιτιστική ασφάλεια και το δικαίωμα στην τροφή είναι βασικό ανθρώπινο δικαίωμα».
Οι ΗΠΑ, που πέρυσι ήταν βασικός δωρητής και των δύο υπηρεσιών του ΟΗΕ, μείωσαν τη βοήθεια τους προς το εξωτερικό υπό τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ ενώ άλλες μεγάλες χώρες έχουν επίσης προχωρήσει ή προαναγγείλει περικοπές στην αναπτυξιακή και ανθρωπιστική βοήθεια.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
