 |
|
|  Πέμπτη 13/11
ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΝΟΥΜΕ;
Πάστορας στη Γερμανία «ευλόγησε» την πολυγαμία με τελετή μεταξύ ...τεσσάρων αντρών!!
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Μία... μη τυπική τελετή ευλογίας τεσσάρων ανδρών προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στη Γερμανία και επανέφερε στη δημόσια σφαίρα τις συζητήσεις για τα όρια της εκκλησιαστικής πρακτικής, το νομικό πλαίσιο του γάμου και τις κοινωνικές ευαισθησίες.
Μία 33χρονη πάστορας στο Βερολίνο, σύμφωνα με ρεπορτάζ της Berliner Zeitung , πραγματοποίησε -κατά δήλωσή της- «poly wedding» τελετή μεταξύ τεσσάρων ανδρών, στο πλαίσιο ενός pop-up φεστιβάλ γάμου στην Kreuzberg.
Στις έντονες αντιδράσεις που ακολούθησαν, καθώς η πολυγαμία είναι παράνομη βάσει του γερμανικού αστικού δικαίου, η μεν τοπική προτεσταντική δομή εξέφρασε τη συμπαράστασή της στην πάστορα, ο δε επίσκοπος του Βερολίνου ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται για επίσημη εκκλησιαστική πράξη με νομική ισχύ.
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, η 33χρονη πάστορας Lena Müller -η οποία αυτοπαρουσιάζεται στα κοινωνικά δίκτυα ως «φεμινίστρια και πάστορας», με έμφαση σε θέματα ένταξης, φεμινισμού, queer φιλικότητας και αντιρατσισμού- ανάρτησε στο Instagram ότι πραγματοποίησε την πρώτη της «poly wedding» τελετή. Η ανάρτηση, που αργότερα διαγράφηκε, έδειχνε την Müller, την πάστορα με τα ροζ μαλλιά, μαζί με τέσσερις άνδρες και έγραφε: «Τέσσερις νέοι άνδρες είπαν "ναι" ο ένας στον άλλο, γιόρτασαν την αγάπη μαζί μας και τοποθετήθηκαν υπό την πολύχρωμη ευλογία του Θεού».
Η τελετή, όπως αναφέρεται, πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια ενός «pop-up wedding festival» ,ενός υπαίθριου/εφήμερου φεστιβάλ γάμου που στήθηκε μπροστά σε προτεσταντική εκκλησία στην περιοχή Kreuzberg του Βερολίνου, όπου ζευγάρια μπορούσαν να λάβουν ευλογία χωρίς προεγγραφή.
Η Müller περιγράφει ότι κατά τη διάρκεια της συζήτησης πριν από την τελετή έγινε φανερό πως οι τέσσερις πίστευαν βαθιά στη σχέση τους, επέλεξαν μάλιστα ως βιβλικό χωρίο το «Η αγάπη δεν τελειώνει» (Love never ends). Η ίδια είπε στην Neue Osnabrücker Zeitung ότι «από την πρώτη στιγμή φαινόταν η πολλή αγάπη μεταξύ τους» και ότι η ομάδα του φεστιβάλ συμφώνησε γρήγορα να προβεί στην ευλογία. «Τι θα μπορούσε ο Θεός να έχει ενάντια στο να είναι τέσσερις αντί για δύο;» φέρεται να είπε.
Ο όρος που χρησιμοποιήθηκε στα δημοσιεύματα -«polycule»- εξηγείται επίσης: αφορά δεσμούς που μοιάζουν με ζευγάρι μεταξύ περισσότερων του ενός προσώπων, στο πλαίσιο πολυσυντροφικών σχέσεων, όπου η πολυσυντροφικότητα περιγράφεται ως η πρακτική ή η επιθυμία ερωτικών σχέσεων με περισσότερους από έναν συντρόφους ταυτόχρονα, με τη συναίνεση όλων.
Η αποκάλυψη προκάλεσε έντονες αντιδράσεις. Η είδηση σχολιάστηκε με οργή σε μερίδα του γερμανικού Τύπου και των κοινωνικών δικτύων, κυρίως με αναφορές στην ασυμβατότητα τέτοιων τελετών με το ορθόδοξο νομικό πλαίσιο για τον γάμο στη Γερμανία: το άρθρο 1306 του Γερμανικού Αστικού Κώδικα αναφέρει με σαφήνεια ότι «ο γάμος δεν μπορεί να συναφθεί, εάν ένα από τα πρόσωπα που επιθυμούν να παντρευτούν είναι ήδη παντρεμένο ή σε σύμφωνο με τρίτο άτομο» -διάταξη που, στην πράξη, απαγορεύει την πολυγαμία.
Τα δημοσιεύματα υπενθύμισαν, επίσης, ότι το γερμανικό κράτος έχει κατά το παρελθόν δείξει έναν βαθμό επιείκειας σε ορισμένες περιπτώσεις όπου θρησκευτικά και πολιτισμικά πλαίσια οδήγησαν σε πολλαπλούς γάμους, όπως για παράδειγμα σε ορισμένες κοινότητες μουσουλμάνων μεταναστών, που είχαν ήδη περισσότερες συζύγους αλλά ότι, γενικά, η πολιτική θέση παραμένει η απαγόρευση της πολυγαμίας.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
