 |
|
|  Πέμπτη 13/11
"ΣΤΑ ΝΥΧΙΑ" ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ FUNDS
Βγάζουν «στο σφυρί» περιουσίες σεισμόπληκτων στην Κρήτη, για 2.000 και 3.000 ευρώ!!!
ΠΑΤΡΙΣ ,zougla.gr
Πρώτες κατοικίες, μικρές βιοτεχνικές μονάδες και αγροτεμάχια στους Δήμους Μινώα και Αρχανών – Αστερουσίων στην Κρήτη που έχουν πληγεί από τους σεισμούς, βρίσκονται «στα νύχια» των τραπεζών και των funds, καθώς παρά τις πολιτικές διαβεβαιώσεις που είχαν δοθεί στο παρελθόν για αναστολή των πλειστηριασμών, η διαδικασία συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό.
Σύμφωνα με στοιχεία του Συλλόγου Σεισμοπλήκτων «Η Ελπίδα», «έχουμε νέο γύρο πλειστηριασμών και μάλιστα εν μέσω γιορτών, καθώς υπάρχει προγραμματισμός να γίνουν 24 στον Δήμο Μινώα και 11 στον Δήμο Αρχανών-Αστερουσίων». Όπως τονίζει ο πρόεδρος του Συλλόγου Κώστας Γκαντάτσιος, «για ευτελή ποσά της τάξεως των 2.000-3.000 ευρώ, βγαίνουν «στο σφυρί» περιουσίες των ανθρώπων».
Μέχρι τον Φεβρουάριο έχουν προγραμματιστεί συνολικά 35 πλειστηριασμοί, γεγονός που σημαίνει ότι πολλοί σεισμόπληκτοι κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια, τις περιουσίες και τις επιχειρήσεις τους.
Ο κ. Γκαντάτσιος επισημαίνει πως «αντί η Κυβέρνηση να είναι αρωγός στις ανάγκες της κοινωνίας και των πολιτών, είναι αρωγός στις τράπεζες και τα funds, που ξεκληρίζουν περιουσίες ανθρώπων που δοκιμάζονται σκληρά από τον Σεπτέμβρη του 2021, τότε που ο φονικός σεισμός άλλαξε για πάντα τις ζωές τους. Το κράτος, αντί να συμμαχεί με τους απλούς ανθρώπους που πάσχουν, γίνεται φίλος των οικονομικών αρπαχτικών».
Παράλληλα, τονίζει ότι η Πολιτεία δείχνει «μια άνιση μεταχείριση που δεν ανακόπτει τις τράπεζες και τα funds, για να προστατευθούν οι περιουσίες των πολιτών». Με τις νέες ρυθμίσεις, όπως υπογραμμίζει, «οι τράπεζες και τα funds θα παίρνουν σπίτια χωρίς να ενημερώνουν έγκαιρα τον πολίτη, ώστε να κάνει τις ενέργειες που απαιτούνται, για να μην χαθεί η περιουσία του».
«Αυτή τη στιγμή, βλέπουμε ένα χέρι που θέλει να πάρει νύχτα και πολύ γρήγορα τις περιουσίες των ανθρώπων που μάχονται και πολεμούν να μπουν στα σπίτια τους και συναντούν συνεχώς εμπόδια. Το γεγονός αυτό προκαλεί νέο πλήγμα στη σεισμόπληκτη κοινωνία, που δεν έχει κανένα δίχτυ προστασίας την ώρα που βιώνει μια αφόρητη κατάσταση «πνιγμού» από το βάρος των προβλημάτων που σηκώνει», προσθέτει.
Ο κ. Γκαντάτσιος περιγράφει ότι η περιοχή βιώνει «το δόγμα του σοκ», καθώς από τη μία δοκιμασία περνά στην επόμενη, «με αποτέλεσμα να γίνονται απάνθρωποι πειραματισμοί στα όρια της αντοχής των σεισμόπληκτων». Όπως σημειώνει, «η νέα επιδρομή των πλειστηριασμών προκαλεί μια απερίγραπτα δραματική εξέλιξη, καθώς άνθρωποι απειλούνται να χάσουν τις περιουσίες τους, χωρίς καμία στήριξη από την Πολιτεία, που δεν δίνει τη δυνατότητα να ορθοποδήσουν οι σκληρά δοκιμαζόμενες από τον σεισμό περιοχές».
«Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι οι σεισμόπληκτοι, την ίδια ώρα που προσπαθούν να αναμετρηθούν με την απερίγραπτη γραφειοκρατία για την αποκατάσταση των κτισμάτων τους, αφήνονται απροστάτευτοι στα δόντια των ξένων επενδυτών, αφού δεν υπάρχει κανένα δίχτυ προστασίας από το κράτος για να τους προφυλάξει από τα funds. Και αυτό είναι ένα τεράστιο θέμα, για το οποίο θα πρέπει να πάρουν επίσημα θέση όλοι οι φορείς».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
