 |
|
|  Πέμπτη 13/11
ΤΟΥΡΚΙΑ
3 χιλιάδες αγελάδες βρίσκονται στα αμπάρια πλοίου από τις 23 Οκτωβρίου και κινδυνευουν να πεθάνουν!!!
Denizhaer.com,zougla.gr
Μια σοβαρή κρίση ανθρωπο/ζωικού χαρακτήρα σημειώνεται αυτή την περίοδο στα τουρκικά ύδατα, όπου περίπου 3 χιλιάδες αγελάδες, προερχόμενες από την Ουρουγουάη, παραμένουν εγκλωβισμένες στο φορτηγό πλοίο Spiridon II.
Το πλοίο απέπλευσε από την Ουρουγουάη στις 19 Σεπτεμβρίου και αγκυροβόλησε στα ανοιχτά της Μπαντίρμα (σ.σ. Πάνορμο) στις 21 Οκτωβρίου, σύμφωνα με ανακοίνωση της τουρκικής κυβέρνησης.
Η καθυστέρηση στην αποβίβαση των ζώων οφείλεται σε προβλήματα με υγειονομικά και εμπορικά έγγραφα.
Οι επιθεωρήσεις των αρχών έδειξαν ότι 469 αγελάδες δεν αντιστοιχούσαν στις υποβληθείσες λίστες, ενώ πολλά ζώα δεν έφεραν ηλεκτρονικά τσιπ ή τη συμβατική σήμανση στα αυτιά. Λόγω αυτής της αναντιστοιχίας, η άδεια εισαγωγής απορρίφθηκε.
Η κατάσταση των ζώων έχει επιδεινωθεί σημαντικά. Σύμφωνα με τη μη κυβερνητική οργάνωση AWF (Animal Welfare Foundation), τουλάχιστον 48 αγελάδες έχουν ήδη πεθάνει κατά τη διάρκεια παραμονής τους στη θάλασσα. Το φορτίο προοριζόταν για την Τουρκία και χώρες της Μέσης Ανατολής, μεταξύ των οποίων και το Ισραήλ, σύμφωνα με τη γαλλική ΜΚΟ Robin des Bois.
Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, όπως ο ιστότοπος DenizHaber, ανέφεραν ότι η δυσοσμία από το πλοίο έγινε αισθητή στους κατοίκους της περιοχής όταν το πλοίο επέτρεψε για λίγο να δέσει στο λιμάνι της Μπαντίρμα προκειμένου να φορτώσει άχυρα και ζωοτροφές.
Το Spiridon II, σημαίας Τόγκο, είναι ηλικίας 52 ετών και σύμφωνα με διεθνείς οργανώσεις «θα έπρεπε να είχε αποσυρθεί πριν τουλάχιστον 20 χρόνια». Πρόκειται για ρωσικό φορτηγό πλοίο πολλαπλού σκοπού, το οποίο μετατράπηκε το 2011 σε πλοίο μεταφοράς ζώων.
Η τουρκική κυβέρνηση δήλωσε ότι οι εξαγωγείς έχουν προσφύγει στη δικαιοσύνη αμφισβητώντας την απόφαση της κτηνιατρικής υπηρεσίας, ενώ οι αρχές τόνισαν ότι η απόφαση για την αποτροπή αποβίβασης των ζώων λήφθηκε για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των ζώων.
Το περιστατικό εγείρει σοβαρά ηθικά, εμπορικά και νομικά ερωτήματα σχετικά με τη διαχείριση της μεταφοράς ζωντανών ζώων και τις συνθήκες υπό τις οποίες αυτά παραμένουν επί εβδομάδες στα αμπάρια ενός πλοίου χωρίς χώρο, ήλιο και επαρκές οξυγόνο, με ότι αυτό συνεπάγεται τόσο για την ποιότητα των προϊόντων που θα προέλθουν από αυτά τα ζώα, όσο και για τα ίδια τα ζώα.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
