 |
|
|  Σάββατο 15/11
Πίτερ Σκανδαλάκης
Ελληνοαμερικανός εισαγγελέας ερευνά τον Τραμπ
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Ένας νέος, Ελληνοαμερικανός εισαγγελέας διορίστηκε χθες Παρασκευή , στην Πολιτεία της Τζόρτζια, για να αναλάβει την υπόθεση εναντίον του Ντόναλντ Τραμπ και άλλων 14 προσώπων που αφορά την παράνομη απόπειρα ανατροπής του εκλογικού αποτελέσματος στις προεδρικές εκλογές του 2020, αποφεύγοντας έτσι να τεθεί οριστικά στο αρχείο η υπόθεση.
Ο Πίτερ Σκανδαλάκης, στέλεχος της εισαγγελίας, ανέφερε σε ανακοίνωσή του ότι αυτοδιορίστηκε, αφού προηγουμένως προσέγγισε πολλούς άλλους εισαγγελείς, αλλά όλοι αρνήθηκαν να αναλάβουν την υπόθεση. Δεν αποκάλυψε την ταυτότητά τους, ούτε τους λόγους που επικαλέστηκαν.
«Αν και θα ήταν απλό να αφήσουμε να περάσει η διορία (…) ή να ενημερώσουμε το δικαστήριο ότι δεν βρέθηκε κανείς εισαγγελέας, επιτρέποντας έτσι να μπει η υπόθεση στο αρχείο, θεώρησα ότι αυτός δεν ήταν ο σωστός τρόπος», εξήγησε ο Σκανδαλάκης. «Ο μοναδικός στόχος μου είναι να διασφαλίσω ότι ο χειρισμός της υπόθεσης θα γίνει σωστά, δίκαια και με διαφάνεια», διαβεβαίωσε.
Αν και ο Ντόναλντ Τραμπ αποκλείεται να δικαστεί, όντας πρόεδρος των ΗΠΑ, δεν ισχύει το ίδιο για τους συγκατηγορούμενούς του, μεταξύ των οποίων είναι ο πρώην δικηγόρος του, Ρούντι Τζουλιάνι και ο πρώην προσωπάρχης του Λευκού Οίκου, Μαρκ Μίντοους.
Την περασμένη εβδομάδα, ο Τραμπ έδωσε προληπτικά και συμβολικά χάρη σε 77 πρόσωπα που εμπλέκονται σε απόπειρες ανατροπής των εκλογικών αποτελεσμάτων του 2020. Μεταξύ αυτών ήταν οι Τζουλιάνι και Μίντοους, όμως η χάρη δεν ισχύει παρά μόνο για την ομοσπονδιακή δικαιοσύνη και όχι για τις πολιτειακές αρχές.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
