 |
|
|  Κυριακή 16/11
Κουτσούμπας από Στοκχόλμη
n
Αυξάνονται οι απαιτήσεις για να ανταποκριθούμε στις ανάγκες των λαών που ασφυκτιούν και αναζητούν διέξοδο
zougla.gr
Ο γγ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας, στο πλαίσιο της επίσκεψής του στη Σουηδία, μίλησε το βράδυ του Σαββάτου στην πολιτική συγκέντρωση της Τομεακής Οργάνωσης Σκανδιναβίας, με θέμα: «Ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική και την πολεμική προετοιμασία, με τους κομμουνιστές μπροστά, στον αγώνα για την ανατροπή, για τον σοσιαλισμό», που πραγματοποιήθηκε στο κτίριο της Ελληνικής Πολιτιστικής Στέγης.
Επισήμανε ότι «οι Θέσεις της ΚΕ για το 22ο Συνέδριο του κόμματος που έχουν διακινηθεί και στη Σουηδία, θέτουν ως συγκεκριμένο στόχο, το επαναστατικό μας πρόγραμμα, η στρατηγική μας, να αποτυπώνεται και να προωθείται μέσα από την κάθε μας δραστηριότητα, σε καθημερινή βάση, σε όλους τους τομείς, σε κάθε κρίκο της δουλειάς των οργανώσεων μας».
«Έχουμε επίγνωση ότι χρειάζεται να είμαστε προετοιμασμένοι, έτοιμοι να ανταποκριθούμε στα καθήκοντά μας σε οποιασδήποτε συνθήκες, γιατί διαβλέπουμε ότι οι μέρες της θύελλας είναι μπροστά μας» υπογράμμισε.
Αναφέρθηκε λεπτομερώς στους δύο πολέμους στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή «που εγκυμονούν ακόμα μεγαλύτερους κινδύνους κλιμάκωσης και γενίκευσης», στην στροφή στην πολεμική οικονομία και στις βαριές της συνέπειες για τους λαούς καθώς και στο ότι «είναι όλο και πιο κοντά μια νέα διεθνής καπιταλιστική κρίση», επισημαίνοντας ότι καμία μορφή καπιταλιστικής διαχείρισης μπορεί δεν να την αναιρέσει καθώς είναι «το DNA του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος».
Είπε ότι η επιθετικότητα και η βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος ισχύει ακόμα περισσότερο για τους μετανάστες που είναι «σε κάθε περίπτωση ο πιο αδύναμος κρίκος σε όποια χώρα κι αν βρίσκονται».
«Εσείς που φύγατε από την Ελλάδα, αναζητώντας δουλειά, σπουδές, καλύτερες συνθήκες ζωής κι εργασίας, εξαιτίας της σκληρής αντιλαϊκής πολιτικής των κυβερνήσεων, της ΕΕ, στην ουσία βρεθήκατε αντιμέτωποι με ένα βάρβαρο εκμεταλλευτικό σύστημα που σας ακολουθεί και στη χώρα που μεταναστεύσατε» είπε ο Δ. Κουτσούμπας και αναφέρθηκε στη συνέχεια με συγκεκριμένα παραδείγματα στην κατάσταση στην Σουηδία.
Αναφέρθηκε στην κλιμάκωση «της εμπλοκής της Σουηδίας στα πολεμικά πεδία με το λαό της να μετατρέπεται σε στόχο αντιποίνων», με «τη στήριξη όλων των κομμάτων της κεντροδεξιάς κυβέρνησης, όπως και της ακροδεξιάς που τη στηρίζει, αλλά και τη σύμπλευση σοσιαλδημοκρατών και του Νατοϊκού λεγόμενου “Αριστερού Κόμματος”».
Συμπλήρωσε ότι στην Σουηδία «στοχοποιούνται μετανάστες δεύτερης και τρίτης γενιάς, αλλά και Σουηδοί εργαζόμενοι που δεν “καταπίνουν” το αφήγημα να ματώσουν για τα συμφέροντα της κυρίαρχης άρχουσας τάξης» προσθέτοντας, ότι «εντείνονται τα μέτρα καταστολής σε βάρος του εργατικού λαϊκού κινήματος».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
