 |
|
|  Tετάρτη 19/11
ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Χιλιάδες ευρώ για... χτένισμα, μακιγιάζ και φωτογράφους ξοδεύουν Μερτς και υπουργοί
Der Spiegel , Stern,zougla.gr
Χιλιάδες ευρώ έχει δαπανήσει η καγκελαρία για την εμφάνιση του Φρίντριχ Μερτς, σύμφωνα με την επίσημη απάντηση του γραφείου του σε κοινοβουλευτική ερώτηση τού ακροδεξιού κόμματος «Εναλλακτική για την Γερμανία» (AfD). Ακόμη περισσότερα έχει ξοδέψει το υπουργείο Οικονομίας για την Κατερίνα Ράιχε, ενώ πολλοί αξιωματούχοι «επενδύουν» σε φωτογράφους.
Όπως μετέδωσαν τα περιοδικά Der Spiegel και Stern, ο καγκελάριος έχει χρεώσει για αισθητικούς, μακιγιέρ και κομμωτές 12.501 ευρώ από την ανάληψη των καθηκόντων του τον περασμένο Μάιο έως και τον Αύγουστο. Περισσότερα όμως από τον κ. Μερτς ξοδεύει η ομοσπονδιακή υπουργός Οικονομίας ,Κατερίνα Ράιχε, η οποία από τις 6 Μαΐου έως τις 4 Αυγούστου δαπάνησε 19.264 ευρώ για την προσωπική της φροντίδα. Από αυτά, τα 8.324 αφορούν έξοδα ταξιδιού για τον μακιγιέρ της, ο οποίος συνόδευε την κυρία Ράιχε στα ταξίδια της. Συνολικά, όλα τα υπουργεία ξόδεψαν 58.738 ευρώ για μακιγιέρ και κομμωτές κατά τους τέσσερις πρώτους μήνες της θητείας της νέας κυβέρνησης.
Οι υψηλότερες δαπάνες για φωτογράφο καταγράφονται στο υπουργείο Οικονομικών, με περισσότερα από 33.700 ευρώ. Ο υπουργός Εξωτερικών δαπανά 19.000 για φωτογράφο ενώ όλα τα υπουργεία μαζί έφθασαν τα 172.608 ευρώ. Ο πρωθυπουργός της Βαυαρίας, Μάρκους Ζέντερ σε κρατιδιακό επίπεδο έχει δεκαπλασιάσει τις δαπάνες για φωτογράφους σε σχέση με τον προκάτοχό του, Χορστ Ζεεχόφερ. Μόνο για το 2022 ξόδεψε 180.000 ευρώ.
Κατά το παρελθόν, «πρωταθλήτρια» στα έξοδα προσωπικής φροντίδας είχε αναδειχθεί η πρώην υπουργός Εξωτερικών Αναλένα Μπέρμποκ, η οποία π.χ. το 2022 χρέωσε το δημόσιο ταμείο με 136.500 ευρώ προκειμένου να έχει μαζί στα ταξίδια της την προσωπική μακιγιέζ της. «Όταν εμφανίζεσαι στην τηλεόραση, πρέπει να φοράς μακιγιάζ λόγω των ισχυρών προβολέων. Διαφορετικά, μοιάζεις με νεκροθάφτη, επειδή είσαι εντελώς γκρίζος», είχε δηλώσει τότε η πρώην υπουργός.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
