 |
|
|  Παρασκευή 21/11
ΠΟΛΙΚΗ ΝΥΧΤΑ ΣΤΗΝ ΑΛΑΣΚΑ
Ο ήλιος στην πόλη Utqiagvik θα ξαναβγεί στις...22 Ιανουαρίου 2026
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Το Utqiagvik τής Αλάσκας εισήλθε σε 64 ημέρες πολικής νύχτας μετά την τελευταία ανατολή τού Ηλίου για το 2025.
Η επόμενη ανατολή αναμένεται στις 22 Ιανουαρίου 2026, ενώ η Ανταρκτική βιώνει πολική ημέρα.
Η πολική νύχτα οφείλεται στην κλίση του άξονα της Γης, η οποία προκαλεί μεγάλες εποχικές διαφοροποιήσεις.
Η έλλειψη ηλιακού φωτός στο Utqiagvik συνδέεται με την πτώση της θερμοκρασίας και τη δημιουργία της Πολικής Δίνης.
Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, η περιοχή απολαμβάνει περίπου τρεις μήνες συνεχούς ηλιοφάνειας.
Οι κάτοικοι της πόλης Utqiagvik στην Αλάσκα παρακολούθησαν την Τετάρτη την τελευταία ανατολή του Ηλίου για το 2025, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας περιόδου 64 ημερών συνεχούς σκοταδιού για το βορειότερο σημείο της αμερικανικής ηπείρου.
Η επόμενη ανατολή αναμένεται στις 22 Ιανουαρίου 2026, σύμφωνα με το Fox News, όταν η Ανταρκτική θα βρίσκεται στην αντίθετη εποχική φάση, απολαμβάνοντας τη συνεχιζόμενη πολική ημέρα έως τον Φεβρουάριο.
Η πολική νύχτα στον Αρκτικό Κύκλο, που «πλήττει» το Utqiagvik, ξεκινά με την τελευταία ανατολή του Ηλίου του 2025, ενώ οι κάτοικοι ξέρουν ότι η επόμενη ανατολή θα έρθει τον Ιανουάριο του νέου έτους. Στο μεταξύ, στο νότιο πόλο, η Ανταρκτική μπαίνει στην πολική ημέρα, με αδιάκοπη ηλιοφάνεια έως τον Φεβρουάριο του 2026.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η απουσία ηλιακού φωτός στο Utqiagvik κατά τη διάρκεια του χειμώνα είναι συνέπεια της κλίσης του άξονα της Γης, η οποία δημιουργεί μεγάλες εποχικές διαφοροποιήσεις. Αντίθετα, το καλοκαίρι, η περιοχή απολαμβάνει περίπου τρεις μήνες, «λουσμένη» στο φως.
Η κλίση 23,5 μοιρών του άξονα της Γης κάνει το Βόρειο Ημισφαίριο να στρέφεται μακριά από τον Ήλιο το φθινόπωρο και τον χειμώνα, με αποτέλεσμα οι περιοχές βόρεια του Αρκτικού Κύκλου να βυθίζονται σε παρατεταμένο λυκόφως.
Για τους 4.400 κατοίκους του Utqiagvik, η πολική νύχτα σημαίνει όχι μόνο σκοτάδι, αλλά και έντονη πτώση της θερμοκρασίας. Η έλλειψη ηλιακής ακτινοβολίας συμβάλλει στη δημιουργία της Πολικής Δίνης, μιας περιοχής χαμηλής πίεσης στη στρατόσφαιρα, που σπρώχνει τον αρκτικό αέρα στην ατμόσφαιρα, εντείνοντας το -ούτως ή άλλως- δριμύ ψύχος.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
