 |
|
|  Σάββατο 22/11
ZOUGLA.GR
Προκλητική εκτίναξη πλούτου των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας μέσα σε τέσσερα χρόνια
Πάνω από 2.600 ακίνητα στην κατοχή των εκλεγμένων με τη ΝΔ στη Βουλή - Πρωταθλητής του βουλευτικού real estate ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, με 122 ιδιοκτησίες
zougla.gr
Εντυπωσιακή εκτίναξη του συνολικού πλούτου των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας καταγράφεται τα τελευταία τρία χρόνια και σίγουρα μετά την περίοδο της πανδημίας, η οποία ξεπερνά κατά πολύ τα υπόλοιπα κόμματα.
Συγκεκριμένα, οι «γαλάζιοι» βουλευτές δήλωναν συνολικά 90.965.491 ευρώ το 2019, ποσό που ανέβηκε σε 99.896.504 ευρώ το 2020, εκτοξεύτηκε στα 121.205.155 ευρώ το 2021, έφτασε τα 126.153.430 ευρώ το 2022, και κορυφώθηκε στα 141.675.812 ευρώ το 2023.
Η ανοδική αυτή πορεία καταδεικνύει σημαντική αύξηση της περιουσιακής κατάστασης των βουλευτών της ΝΔ μέσα σε πέντε χρόνια, φέρνοντας το κόμμα στην κορυφή της σχετικής κατάταξης με μεγάλη διαφορά από τους πολιτικούς του αντιπάλους.
Το εντυπωσιακό, ωστόσο, είναι ότι 94 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας κατέχουν συνολικά 1.636 ακίνητα, σύμφωνα με τα πόθεν έσχες που έχουν δηλώσει.
Πρόκειται για αριθμούς που όχι μόνο προκαλούν ερωτηματικά, αλλά αποτελούν και πρόκληση για τους πολίτες, που παλεύουν καθημερινά να βγάλουν τον μήνα και μετά τις 15 δεν βρίσκουν λύση ώστε να αντιμετωπίσουν βασικά έξοδα, όπως η διατροφή.
Με μια απλή διαίρεση, διαπιστώνει κανείς ότι κάθε βουλευτής της ΝΔ κατέχει κατά μέσο όρο περίπου 17,4 ακίνητα. Σε μια εποχή που χιλιάδες νέοι δεν μπορούν να αγοράσουν ούτε ένα σπίτι, και που οι ενοίκια έχουν εκτοξευθεί στα ύψη, αυτή η συγκέντρωση ακίνητης περιουσίας στα χέρια λίγων προκαλεί.
Παρατηρούμε μιά ανοδική πορεία τού αριθμού ακινήτων από το 2019 οπότε κυβερνά η Νέα Δημοκρατία έως το 2023.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
