 |
|
|  Δευτέρα 24/11
ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ
Ακροδεξιά γερουσιαστής εμφανίστηκε με μπούρκα στο Κοινοβούλιο
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Η Αυστραλή ακροδεξιά γερουσιαστής Πολίν Χάνσον εμφανίστηκε σήμερα στο κοινοβούλιο φορώντας μπούρκα, σε μια προσπάθεια να προωθήσει την κατάργηση του μουσουλμανικού ενδύματος σε δημόσιους χώρους, και προκάλεσε αντιδράσεις από μουσουλμάνους γερουσιαστές που την κατηγόρησαν για ρατσισμό.
Η Χάνσον φόρεσε την μπούρκα λίγο αφότου της αρνήθηκαν την άδεια να καταθέσει σχέδιο νόμου, το οποίο θα απαγορεύει την μπούρκα και άλλα ενδύματα πλήρους κάλυψης του προσώπου σε δημόσιους χώρους στην Αυστραλία.
Η Γερουσία αντέδρασε οργισμένα όταν η Χάνσον μπήκε μέσα στον χώρο φορώντας την μπούρκα και η συνεδρίαση διακόπηκε όταν εκείνη αρνήθηκε να την βγάλει.
“Αυτή η γερουσιαστής είναι ρατσίστρια και επιδεικνύει ωμό ρατσισμό”, είπε η μουσουλμάνα Μεχρίν Φαρούκι, γερουσιαστής των Πρασίνων από την πολιτεία της Νέας Νότιας Ουαλίας.
Από την πλευρά της, η μουσουλμάνα Φατίμα Πάιμαν, μια ανεξάρτητη βουλευτής από την πολιτεία της Δυτικής Αυστραλίας, χαρακτήρισε “επαίσχυντη” την κίνηση της Χάνσον.
Τόσο η Πένι Γουόνγκ, η αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας των κυβερνώντων κεντροαριστερών Εργατικών στη Γερουσία, όσο και η Αν Ράστον, αναπληρώτρια επικεφαλής της αντιπολίτευσης, καταδίκασαν την ενέργεια.
Η Γουόνγκ χαρακτήρισε τη συμπεριφορά της Χάνσον «ανάξια μέλους της Γερουσίας» και κατέθεσε πρόταση για την αποβολή της από την αίθουσα επειδή δεν έβγαλε την μπούρκα όταν της ζητήθηκε. Μετά την επίμονη άρνηση της Χάνσον να αποχωρήσει, η συνεδρίαση διακόπηκε.
Η Χάνσον, γερουσιαστής του Κουίνσλαντ, έγινε γνωστή τα χρόνια του ’90 λόγω της σκληρής αντίθεσής της στη μετανάστευση από την Ασία και στους αιτούντες άσυλο. Αντιμάχεται εδώ και χρόνια τη μουσουλμανική ενδυμασία και είχε φορέσει ξανά μπούρκα στο κοινοβούλιο το 2017 ζητώντας τότε εθνική απαγόρευση.
Το κόμμα της One Nation κατέχει πλέον τέσσερις έδρες στη Γερουσία, έχοντας ενισχύσει τα ποσοστά του στις εκλογές του Μαΐου, σε κλίμα ανόδου της ακροδεξιάς και της αντιμεταναστευτικής πολιτικής στην Αυστραλία.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
