 |
|
|  Tρίτη 25/11
ΟΥΚΡΑΝΙΑ
Κατάσκοποι για… 8 ευρώ-
Φτώχεια, φόβος και απελπισία σπρώχνουν Ουκρανούς νέους σε επικίνδυνες αποστολές για λογαριασμό τής Ρωσίας
POLITICΟ,zougla.gr
Στα κατεστραμμένα από τον πόλεμο παγωμένα διαμερίσματα του Κιέβου και των μικρότερων πόλεων της Ουκρανίας, οι άνθρωποι παλεύουν καθημερινά για τα στοιχειώδη: φαγητό να γεμίσει το άδειο στομάχι, λίγη θέρμανση, ένα σπίτι που να αντέχει τον χειμώνα.
Οι δουλειές είναι λίγες, οι μισθοί ανύπαρκτοι και η ανέχεια βαραίνει κάθε οικογένεια σαν αόρατες θηλιές που σφίγγουν τον λαιμό.
Σε αυτή την απόλυτη αβεβαιότητα, κάποιοι νέοι – όχι από ιδεολογική επιλογή, αλλά από ανάγκη – βρέθηκαν να μετατρέπονται από την απελπισία τους σε όπλο ξένων δυνάμεων.
Από απλές δουλειές για ένα κομμάτι ψωμί, ο δρόμος τους οδήγησε σε επικίνδυνες αποστολές κατασκοπείας, σε μια αργή αλλά σταθερή παγίδευση που τους καθιστούσε συμμέτοχους σε έναν πόλεμο που ποτέ δεν διάλεξαν.
Στο «κάδρο» της ιστορίας βρίσκονται η 19χρονη Ολένα και ο 22χρονος Μπόγκνταν, ένα νεαρό ζευγάρι που οδηγείται σε δίκη για εσχάτη προδοσία, ως μέρος ενός πολύ μεγαλύτερου μηχανισμού ρωσικής διείσδυσης στο εσωτερικό της Ουκρανίας.
Η ιστορία ξεκίνησε σχεδόν αθώα: με μια αγγελία σε κανάλι του Telegram με τίτλο «Jobs in Kyiv» που υποσχόταν άμεση πληρωμή για «πολύ εύκολες δουλειές»
Όπως αποκαλύπτει ρεπορτάζ του Politico, η Ρωσία χρησιμοποιεί αγγελίες σε κανάλια του Telegram, προσφέροντας «εύκολα μεροκάματα» με μερικές εκατοντάδες γρίβνιες (σ.σ. το εθνικό νόμισμα της Ουκρανίας) για να στρατολογεί Ουκρανούς, στρέφοντάς τους στη κατασκοπεία και στη συνεργασία με τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες.
Το ζευγάρι συνελήφθη ενώ συνεργαζόταν με ρωσικά δίκτυα για συλλογή πληροφοριών.
Οι αρχικές τους «δουλειές» φαινόταν ακίνδυνες όπως: φωτογράφηση σούπερ μάρκετ και καταγραφή τιμών, αλλά σταδιακά εξελίχθηκαν σε πολύ πιο ριψοκίνδυνες: τοποθέτηση κρυφών καμερών κοντά σε αστυνομικά τμήματα, καταγραφή γραμμών σιδηροδρόμου από όπου διέρχονται φορτία όπλων και, το πιο κρίσιμο, καταγραφή θέσεων αντιαεροπορικής άμυνας γύρω από το Κίεβο.
Ο Μπόγκνταν παραδέχτηκε ότι κατάλαβε πολύ νωρίς πως πίσω από τις «εύκολες δουλειές» βρίσκονταν ρωσικές υπηρεσίες, αλλά συνέχισε, λόγω οικονομικής ανάγκης και φόβου.
Η Ολένα περιγράφει την αίσθηση παγίδας: «δεν σε αφήνουν να “πηδήξεις από το τρένο” τόσο εύκολα», λέει, αναφερόμενη στον κίνδυνο που αισθάνθηκαν όταν σκέφτηκαν να σταματήσουν.
Σύμφωνα με ανώνυμο αξιωματούχο της SBU (Ουκρανικής Υπηρεσίας Ασφαλείας), οι πληρωμές διαμορφώνονται ανάλογα με τη δυσκολία της αποστολής: από 400 έως 3 χιλιάδες γρίβνιες, δηλαδή περίπου 8–60 ευρώ ανά «εργασία».
Αυτή η πρακτική, λένε οι ουκρανικές αρχές, δεν έχει ως κύριο κίνητρο την ιδεολογία αλλά την επιβίωση: πολλοί από τους στρατολογημένους είναι άνθρωποι που ζουν με χρέη, χωρίς σταθερό εισόδημα, και βλέπουν αυτές τις «δουλειές» ως μοναδική διέξοδο.
Τα νούμερα που επικαλείται το Politico — μέσω στοιχείων της SBU — είναι ενδεικτικά της έκτασης του προβλήματος:
Περισσότερες από 4.100 υποθέσεις αφορούν κατηγορία για εσχάτη προδοσία.
Πάνω από 2.300 υποθέσεις έχουν ήδη φτάσει στα δικαστήρια.
Το ουκρανικό Κρατικό Γραφείο Ερευνών έχει καταγράψει περίπου 1.500 δικογραφίες προδοσίας σε βάρος δημόσιων λειτουργών, δικαστών, στρατιωτικών, αξιωματούχων. Οι ουκρανικές αρχές θεωρούν ότι η Μόσχα επενδύει σημαντικά σε αυτό το «εσωτερικό μέτωπο»: όχι μόνο με παραδοσιακή κατασκοπεία, αλλά με αξιοποίηση της ψηφιακής «καμπάνιας» μέσω Telegram η οποία εδράζεται κυρίως επάνω στην κοινωνική φτώχεια και τη διάσπαση της εμπιστοσύνης της κοινωνίας.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
