 |
|
|  Παρασκευή 28/11
ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
28χρονος μαχαίρωσε τον πατέρα του 50 φορές,αλλά το δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ...δεν ήθελε να τον σκοτώσει!
zarpanews.gr,zougla.gr
Μια απόφαση εκτός κοινής λογικής, έλαβε το Μεικτό Ορκωτό Εφετείο Κρήτης στα Χανιά, επιβάλλοντας ποινή φυλάκισης 7 ετών και 4 μηνών σε έναν 28χρονο από το Ροδάκινο Ρεθύμνου ο οποίος επιτέθηκε και τραυμάτισε με 50 μαχαιριές τον πατέρα του.
Το δικαστήριο μετέτρεψε την κατηγορία από απόπειρα ανθρωποκτονίας σε απόπειρα βαρείας σκοπούμενης σωματικής βλάβης, αποδεχόμενο την ανάλογη εισαγγελική πρόταση, καθώς εκτίμησε πως ο κατηγορούμενος δεν είχε πρόθεση να σκοτώσει τον πατέρα του, παρότι του κατάφερε 50 μαχαιριές, κάτι που και ο δράστης της επίθεσης είχε υποστηρίξει νωρίτερα στην απολογία του.
Το αιματηρό περιστατικό έλαβε χώρα στις 4 Σεπτεμβρίου του 2023, με αφορμή την επίσκεψη του παθόντα στο καφενείο όπου σύχναζε ο γιος του. Οι σχέσεις των δύο ανδρών ήταν ήδη ιδιαίτερα τεταμένες, καθώς ο γιος είχε απαγορεύσει στον πατέρα του να εμφανίζεται στο συγκεκριμένο καφενείο.
«Ο κατηγορούμενος έχει θέματα με τον πατέρα του λόγω της συμπεριφοράς του απέναντι στη μητέρα του. Στις 4/9/23 βλέπει τον πατέρα του στο καφενείο, θυμώνει, επιστρέφει στο σπίτι, γίνεται καυγάς, θολώνει, βγάζει έναν σουγιά και αρχίζει να του επιτίθεται. Η επίθεση συνεχίζεται για 15 λεπτά. Του επιτίθεται με 50 μαχαιριές. Η μητέρα φωνάζει και έρχεται ένας γείτονας. Πράγματι αν ήθελε να τον σκοτώσει, μπορούσε. Πήρε τρία μαχαίρια διαφορετικά», τόνισε η Εισαγγελέας της Έδρας στην πρότασή της.
Ο 68χρονος τότε πατέρας, είχε νοσηλευτεί για 13 μέρες, χωρίς να του προκληθεί κάποια μόνιμη βλάβη, από τα τραύματα.
Ο συνήγορος υπεράσπισης αναφέρθηκε εκτενώς στην ψυχοπαθολογία του κατηγορούμενου, την οποία ενέταξε στο πλαίσιο των προβλημάτων μέσα στην οικογένεια, σημειώνοντας πως δεν πρόκειται γενικά για έναν επικίνδυνο άνθρωπο, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως ο πατέρας δεν παρέστη προς υποστήριξη της κατηγορίας.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
