 |
|
|  Kυριακή 7/12
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
... επειδή είναι πιο οικονομικά από το να νοικιάζει σπίτι
protothema.gr
Η κρίση στις τιμές των ακινήτων φαίνεται πως δεν είναι μόνο πρόβλημα της χώρας μας. Ένα ζευγάρι αποδεικνύει ότι γυρίζοντας τον κόσμο μαζί με την κόρη του μπορεί να εξοικονομήσει περισσότερα δολάρια κάθε μήνα σε σύγκριση με τη μόνιμη διαμονή σε ένα μέρος. Η διαμονή στο σπίτι έχει γίνει τόσο δαπανηρή, που πολλοί προτιμούν να ταξιδεύουν στο εξωτερικό για να μειώσουν τα έξοδά τους.
Η Hayley Trow, 37 ετών, δήλωσε ότι έχουν θέσει έναν προϋπολογισμό που είναι μικρότερος από τα έξοδα που είχαν στη Βρετανία, ταξιδεύοντας σε μέτρια επίπεδα, κάτι που θεωρεί «τρελό», αλλά που φέρνει στο φως το πόσο ακριβά είναι τα πράγματα στην πατρίδα τους.
Εκείνοι και ο σύζυγός της, Lewis, 45 ετών, συμφώνησαν σε έναν προϋπολογισμό από 2.530 έως 3.795 δολάρια τον μήνα, ποσό που καλύπτει όλα τα ταξίδια σε προορισμούς όπως το Μπαλί, το Μιλάνο και η Disneyland στο Παρίσι.
Όταν άρχισαν να ετοιμάζουν αυτό το «διάλειμμα ζωής» τον περασμένο Ιούλιο, συνειδητοποίησαν ότι τα έξοδά τους στο σπίτι κυμαίνονταν από 5.422 έως 6.778 δολάρια τον μήνα. Σχεδόν το μισό καταναλωνόταν σε ενοίκιο και διαβίωση στην περιοχή Cheshire.
Η Hayley είπε ότι αυτό λειτούργησε ως «ξύπνημα» το να δουν πόσα ξόδευαν: λογαριασμοί σπιτιού 300 λίρες τον μήνα, ψώνια για φαγητό 200 λίρες κάθε εβδομάδα και μια έξοδος που κόστιζε 100 λίρες.
Στο Μπαλί, όμως, έχουν διαμέρισμα με πισίνα και στην τιμή που πληρώνουν περιλαμβάνονται οι λογαριασμοί, όλα αυτά με κόστος 500 λίρες τον μήνα.
Παραδέχονται, βέβαια, πως το ταξίδι δεν ξεκίνησε ως θέμα οικονομίας. Απλώς, έπειτα από ένα ταξίδι στην Αυστραλία το 2022, αποφάσισαν ότι χρειαζόταν αλλαγή. Ήθελαν να δώσουν στην κόρη τους, την Nyla, την ευκαιρία να δει τον κόσμο.
«Περάσαμε χρόνια δουλεύοντας αδιάκοπα, σε συνεδριάσεις και γραφεία και φτάσαμε στο σημείο να ζούμε μόνο για διακοπές δυο εβδομάδες τον χρόνο», είπε η Hayley, που πριν ασχοληθεί με αυτό το εγχείρημα δούλευε στο τμήμα HR σε εταιρεία στον τομέα της τεχνολογίας. «Θέλαμε περισσότερο χρόνο μαζί, περισσότερη περιπέτεια και περισσότερη ελευθερία για την κόρη μας».
Πριν ξεκινήσουν σχεδίαζαν περίπου για επτά μήνες τα βήματά τους. Πήραν άδεια από τη δουλειά, εγκατέλειψαν το πατρικό τους και έμειναν για μισό χρόνο στο σπίτι των γονιών του Lewis για να μπορέσουν να μαζέψουν χρήματα. Επίσης, ενημέρωσαν το σχολείο της Nyla, που ευτυχώς στάθηκε υποστηρικτικό, και οργάνωσαν τη μαθησιακή διαδικασία ενώ βρίσκονταν εν κινήσει: η Nyla παρακολουθεί διαδικτυακά μαθήματα σύμφωνα με το βρετανικό πρόγραμμα και έχει εγγραφεί προσωρινά σε ένα πολυπολιτισμικό σχολείο στο Μπαλί.
Η Hayley εξομολογήθηκε ότι συχνά έπρεπε να μειώσουν ανέσεις που είχαν, αλλά ήταν μια μικρή θυσία για την ευκαιρία να ζήσουν διαφορετικά.
Αφού έκανε τα πρώτα βήματα, η οικογένεια ξεκίνησε με ένα ταξίδι στη Disneyland του Παρισιού. Στη συνέχεια, πέρασαν ένα μήνα στην Ιταλία, στη λίμνη Κόμο, στο Μιλάνο, στη Βενετία, στη Φλωρεντία, στη Ρώμη, τη Νάπολι και την Πούλια.
«Μας έχει εντυπωσιάσει κάθε μέρος που έχουμε επισκεφθεί, και το γεγονός ότι βιώνουμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια της μικρής μας κάνει τα πάντα πιο μαγικά», είπε η Hayley.
Από εκεί πέταξαν για το Μπαλί, όπου θα παραμείνουν μέχρι τον Νοέμβριο για να ξεκινήσουν μια περιοδεία με campervan στην Αυστραλία. Το 2026 θα συνεχίσουν προς Σιγκαπούρη, Μαλαισία, Ταϊλάνδη, Σρι Λάνκα και Μαλδίβες.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
