 |
|
|  Tρίτη 9/12
"ΘΕΡΙΖΕΙ" Η ΧΟΛΕΡΑ ΣΤΟ ΚΟΝΓΚΟ
Τουλάχιστον 2.000 νεκροί από επιδημία και πολλές χιλιάδες κρούσματα
AΠΕ-ΜΠΕ,zougla.gr
Η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό είναι αντιμέτωπη με τη χειρότερη επιδημία χολέρας εδώ και 25 χρόνια, με σχεδόν 2.000 ανθρώπους να έχουν πεθάνει λόγω της ασθένειας από τον Ιανουάριο, ανακοίνωσε την Δευτέρα η Unicef.
Το ένα τέταρτο των παιδιών που ζούσαν σε Ορφανοτροφείο της Κινσάσα, δηλαδή τα 16 από τα 62, πέθαναν από χολέρα, πρόσθεσε η ίδια πηγή.
«Τα παιδιά στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό δεν θα έπρεπε να επηρεάζονται τόσο πολύ από μια ασθένεια που μπορεί να προληφθεί», τόνισε ο Τζον Άγκμπορ, εκπρόσωπος της Unicef.
Η χολέρα είναι μια σοβαρή και ενδεχομένως φονική ασθένεια που μεταδίδεται γρήγορα όταν υπάρχει έλλειψη καθαρού πόσιμου νερού και επαρκούς υγιεινής. Οι αφρικανικές Υγειονομικές Αρχές έκρουσαν τον Νοέμβριο τον κώδωνα του κινδύνου αναφορικά με την αύξηση των κρουσμάτων της χολέρας στην Ανγκόλα, στο Μπουρούντι και σε άλλες περιοχές της ηπείρου, όπου πέρυσι καταγράφηκε αύξηση των κρουσμάτων κατά 30%.
Στη ΛΔ Κονγκό οι συγκρούσεις και η έλλειψη πρόσβασης σε καθαρό νερό επιδεινώνουν την κρίση, με τη Unicef να τονίζει ότι χρειάζεται περισσότερη χρηματοδότηση για υγειονομικές υπηρεσίες όπως και υπηρεσίες αποχέτευσης και ύδρευσης.
Από τον Ιανουάριο οι Αρχές της χώρας έχουν καταγράψει 64.427 κρούσματα χολέρας και 1.888 θανάτους, εκ των οποίων οι 14.818 μολύνσεις αφορούσαν παιδιά όπως και οι 340 θάνατοι, σύμφωνα με τη Unicef.
Την ίδια ώρα μόνο το 43% των κατοίκων της χώρας έχει πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες υδροδότησης, το χαμηλότερο ποσοστό στην Αφρική, και μόλις το 15% χρησιμοποιεί βασικές εγκαταστάσεις υγιεινής. Η Κυβέρνηση της χώρας έχει καταρτίσει σχέδιο εξάλειψης της χολέρας με προτεινόμενο προϋπολογισμό 192 εκατ. δολάρια, το οποίο όμως παραμένει σε μεγάλο βαθμό υποχρηματοδοτούμενο, κατήγγειλε η Unicef.
Η Υπηρεσία του ΟΗΕ για τα παιδιά απευθύνει έκκληση για τη συγκέντρωση περίπου 6 εκατ. δολαρίων το 2026 προκειμένου να διατηρήσει το έργο της ταχείας αντίδρασης. «Χωρίς επιπλέον πόρους και συντονισμένη δράση μπορεί να χαθούν πολλές περισσότερες ζωές», υπογράμμισε ο Άγκμπορ.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
