 |
|
|  Tρίτη 23/12
ΦΡΙΚΙΑΣΤΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΒΡΕΤΑΝΙΑ
Άνδρας νάρκωνε και βίαζε επί χρόνια τη σύζυγό του μαζί με πέντε συνεργούς!!
BBC,zougla.gr
Ένας 49χρονος Βρετανός ο Φίλιπ Γιανγκ, κατηγορείται ότι νάρκωνε και βίαζε επί χρόνια την πρώην, πλέον, σύζυγό του, μαζί με άλλους πέντε άνδρες, ανακοίνωσε η βρετανική αστυνομία.
Συνολικά έξι άνδρες βαρύνονται με περισσότερες από 60 κατηγορίες για τους βιασμούς που διέπρατταν επί 13 χρόνια.
Το θύμα, η Τζοάν Γιανγκ, 48 ετών, παραιτήθηκε του δικαιώματός της να παραμείνει ανώνυμη. Η γυναίκα αποφάσισε να μην διατηρήσει την ανωνυμία της «έπειτα από πολλές συνομιλίες με τους ερευνητές και τις υπηρεσίες υποστήριξης» που βρέθηκαν στο πλευρό της από την αρχή της έρευνας
Ο πρώην σύζυγός της, Φίλιπ Γιανγκ, 49 ετών, συνελήφθη και προφυλακίστηκε. Φέρεται ότι «της χορηγούσε μια ουσία με σκοπό να την ζαλίσει ή να την καθυποτάξει, ώστε να έχει σεξουαλική επαφή» μαζί της. Του ασκήθηκε δίωξη για 56 αδικήματα, συμπεριλαμβανομένων και πολλών βιασμών, ηδονοβλεψία, κατοχή άσεμνων φωτογραφιών παιδιών και άλλου, ακραίου υλικού.
Ο Φίλιπ Γιανγκ πρόκειται να προσαχθεί σε δικαστήριο του Σουίντον, στα δυτικά του Λονδίνου. Συγκατηγορούμενοί του είναι πέντε άνδρες ηλικίας 31-61 ετών που φέρονται ότι βίασαν την Τζοάν Γιανγκ.
Τουλάχιστον οι τρεις από αυτούς ζούσαν στο Σουίντον, όπως και το ζεύγος Γιανγκ. Όλοι τους έχουν αφεθεί ελεύθεροι με εγγύηση.
Η έρευνα που οδήγησε στην άσκηση των διώξεων ήταν «περίπλοκη», υπογράμμισε ο Τζεφ Σμιθ, ο επικεφαλής της αστυνομίας του Γουίλτσιρ.
Η υπόθεση θυμίζει εκείνη της Γαλλίδας Ζιζέλ Πελικό, η οποία βιαζόταν επί μια δεκαετία μέσα στο σπίτι της στο Μαζάν από αγνώστους, τους οποίους στρατολογούσε στο διαδίκτυο ο σύζυγός της, ο Ντομινίκ Πελικό, αφού προηγουμένως την νάρκωνε. Η Ζιζέλ Πελικό αναδείχθηκε σε παγκόσμιο σύμβολο του αγώνα κατά της σεξουαλικής βίας, της χημικής υποταγής και της μη συγκατάθεσης. Αρνήθηκε να διεξαχθεί η δίκη των βιαστών της κεκλεισμένων των θυρών και να μην αποκαλυφθεί το όνομά της με σκοπό, όπως είπε, «να αλλάξει στρατόπεδο η ντροπή».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
