 |
|
|  Tετάρτη 31/12
The Loop
Το τούνελ τών 93 χιλιομέτρων που φέρνει επανάσταση στη μετακίνηση
newmoney.gr
Στη μεγαλύτερη πόλη των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, με πληθυσμό που ξεπερνά τα 5 εκατομμύρια, γνωστή για τη χλιδή και τους ουρανοξύστες, κατασκευάζεται ένα τεράστιο υπέργειο τούνελ, το οποίο θα επιτρέπει τη μετακίνηση με τα πόδια ή το ποδήλατο όλο το χρόνο, καθώς θα είναι κλιματιζόμενο. Με ειδικές λωρίδες, χώρους πρασίνου και αξιοποίηση πηγών ανανεώσιμης ενέργειας, το έργο θα συνδέει πάνω από 3 εκατομμύρια κατοίκους σε όλη την πόλη, στο πλαίσιο της ιδέας των «πόλεων 15 λεπτών», στις οποίες οι κάτοικοι καλύπτουν τις περισσότερες καθημερινές ανάγκες τους σε διάστημα ενός τετάρτου.
Τι είναι το The Loop
Το The Loop είναι ένα καινοτόμο αστικό πρότζεκτ που σχεδιάστηκε από την URB, εταιρία με έδρα το Ντουμπάι που ειδικεύεται σε βιώσιμες αστικές λύσεις. Η διαφορετική αυτή πρόταση αστικής μετακίνησης στοχεύει στη μείωση της χρήσης του αυτοκινήτου και στην ενίσχυση των βιώσιμων τρόπων μεταφοράς. Η σήραγγα μήκους 93 χλμ. θα λειτουργεί ως δίκτυο για ποδηλασία και περίπατο, θα ευνοεί τη μετακίνηση του 80% των κατοίκων του Ντουμπάι προς υπηρεσίες και σημεία της πόλης σε λίγα λεπτά, αποφεύγοντας την κυκλοφοριακή συμφόρηση και την αφόρητη ζέστη. Όλα αυτά έως το 2040, όταν προβλέπεται ότι θα ολοκληρωθεί το έργο, το οποίο χαρακτηρίζεται από την εταιρία «παράδειγμα μετάβασης από τις υποδομές με επίκεντρο το αυτοκίνητο, σε εκείνες με επίκεντρο τον άνθρωπο».
Αυτή τη στιγμή βρίσκεται ακόμα στο στάδιο σχεδιασμού, έρευνας και ανάπτυξης, και η υλοποίηση αναμένεται να προχωρήσει τμηματικά, με στόχο την πλήρη λειτουργία έως το 2040. Ανάμεσα στους στόχους είναι κι η ενσωμάτωση του The Loop σε προγράμματα βιώσιμης καινοτομίας και τεχνολογικής ανάπτυξης, ώστε το έργο να αποτελέσει πρότυπο για άλλες πόλεις σε όλο τον κόσμο. Όπως σχολιάζει ο διευθύνων σύμβουλος της URB, Μπαχαράς Μπαγκεριάν, στην επίσημη ιστοσελίδα της εταιρίας, στόχος είναι να αναδιαμορφωθούν οι υποδομές του μέλλοντος στο Ντουμπάι, ώστε να γίνουν κάτι περισσότερο από βιώσιμα συστήματα μετακίνησης. Όραμα είναι αυτές οι υποδομές να λειτουργήσουν ως χώροι για τους ανθρώπους όπου θα καλύπτουν τις καθημερινές ανάγκες τους και παράλληλα θα απολαμβάνουν στιγμές αναψυχής και κοινωνικοποίησης, ανεξάρτητα από τις καιρικές συνθήκες.
Ποια τα βασικά χαρακτηριστικά
-Οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα θα είναι μηδενικές, καθώς το σύστημα θα λειτουργεί αποκλειστικά με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
-Οι διάδρομοι θα διαθέτουν ειδικό δάπεδο που θα μετατρέπει την ενέργεια από το βηματισμό των ανθρώπων σε ηλεκτρική ενέργεια.
-Το σύστημα κλιματισμού δε θα επηρεάζεται από τις εξωτερικές καιρικές συνθήκες και θα διασφαλίζεται η χρήση του τούνελ όλο τον χρόνο ακόμα και στις ακραίες θερμοκρασίες της περιοχής.
-Η άρδευση των πράσινων σημείων θα πραγματοποιείται σε ποσοστό 100% με ανακυκλωμένο νερό και με την ενεργειακή αυτοδυναμία του έργου.
-Δε θα αποτελεί μόνο δίκτυο μετακίνησης, αλλά και πράσινο περιβάλλον με χώρους άθλησης, κάθετες φάρμες και πάρκα τσέπης για κοινωνικές δραστηριότητες.
-Θα διευκολύνει την πρόσβαση σε εκπαίδευση, εργασία, ψυχαγωγία και άλλες υπηρεσίες.
-Με τη φυσική δραστηριότητα θα συμβάλλει στην ευεξία και τη μείωση προβλημάτων υγείας που σχετίζονται με την καθιστική ζωή.
Ο σχεδιασμός περιλαμβάνει και ψηφιακές υπηρεσίες, όπως εφαρμογή που επιβραβεύει τους κατοίκους σύμφωνα με τη χρήση και τα χιλιόμετρα που διανύουν περπατώντας ή με το ποδήλατο.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
