Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Δευτέρα 5/1

Πέθανε η ετεροθαλής αδερφή της ¶ννας Φρανκ



AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr

Η Εύα Σλος, ετεροθαλής αδελφή της ¶ννας Φρανκ, επιζήσασα του Ολοκαυτώματος, που εργάστηκε ακούραστα για να μεταλαμπαδευτεί η μνήμη της στους νέους, απεβίωσε προχθές Σάββατο στο Λονδίνο σε ηλικία 96 ετών, ανακοίνωσε ίδρυμα που φέρει το όνομα της δεύτερης. Η οικογένεια αναφέρθηκε με «μεγάλη θλίψη» της στην απώλεια αυτής της «αξιοσημείωτης γυναίκας, επιζήσασας του ¶ουσβιτς, αφοσιωμένης εκπαιδευτικού για το Σοά (σ.σ. το Ολοκαύτωμα), ακατάβλητη στο έργο της για τη διατήρηση της μνήμης, την κατανόηση και την ειρήνη». Ο βρετανός μονάρχης Κάρολος Γ΄, ο οποίος είχε χορέψει με την επιζήσασα κατά τη διάρκεια εκδήλωσης στο Λονδίνο το 2022, καθώς κι σύζυγός του Καμίλα, εξέφρασαν επίσης τη «βαθιά θλίψη» τους για την απώλεια. «Είχαμε το προνόμιο και την υπερηφάνεια να τη γνωρίσουμε και τη θαυμάζαμε βαθιά», ανέφερε το ζευγάρι μέσω X. Η Εύα Σλος υπήρξε συνιδρύτρια του Anne Frank Trust το 1990, προκειμένου να μεταφερθεί η μνήμη του Ολοκαυτώματος στους νέους και να διεξαχθεί αγώνας κατά των προκαταλήψεων. Η Εύα Γκάιρινγκερ, γεννημένη στην Αυστρία το 1929, ήταν παιδί όταν εισέβαλαν οι ναζί στη χώρα. Η εβραϊκή οικογένειά της μετανάστευσε αρχικά στο Βέλγιο, κατόπιν στο ¶μστερνταμ, στην Ολλανδία, όπου εγκαταστάθηκε απέναντι στο σπίτι όπου διέμενε η ¶ννα Φρανκ — που θα γινόταν μεταθανάτια παγκοσμίως γνωστή, εξαιτίας του ημερολογίου της. Τα δυο κορίτσια, συνομίληκα, έπαιζαν μαζί συχνά. Όμως το 1942 οι δυο οικογένειές τους αναγκάστηκαν να κρυφτούν, για να αποφύγουν τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των ναζί. Η μητέρα της Ελφρίντε, ο πατέρας της Έριχ και ο αδελφός της Χάιντς προδόθηκαν δυο χρόνια αργότερα, από συμπαθούντα του καθεστώτος. Συνελήφθησαν την ημέρα της δέκατης πέμπτης επετείου του γάμου των γονιών. Στάλθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης ¶ουσβιτς-Μπίρκεναου τον Μάιο του 1944. Η Εύα, που παρέμεινε σε επαφή με τη μητέρα της, χωρίστηκε από τον πατέρα και τον αδελφό της, που πέθαναν στο στρατόπεδο. Λίγο μετά την απελευθέρωσή του ¶ουσβιτς από τον σοβιετικό στρατό το 1945, η νεαρή εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο για να σπουδάσει. Εκεί συνάντησε τον μέλλοντα σύζυγό της Τσβι Σλος. Η μητέρα της, που επέστρεψε στο ¶μστερνταμ, παντρεύτηκε τον πατέρα της ¶ννας Φρανκ, τον Όττο. Και οι δυο είχαν μείνει χήροι όταν επέστρεψαν από το ¶ουσβιτς. Το ζεύγος Σλος, που απέκτησε τρεις κόρες, είχε λάβει τη βρετανική υπηκοότητα. Η Εύα Σλος ζήτησε και πήρε ξανά την αυστριακή υπηκοότητα το 2021, στα 92 της χρόνια. Έγραψε βιβλία και αφηγήθηκε την εμπειρία της σε όλο τον κόσμο. Έγινε μέλος της τάξεως της βρετανικής αυτοκρατορίας με διάταγμα του σημερινού βασιλιά το 2013, όταν ήταν ακόμη πρίγκιπας της Ουαλίας.

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. ¶ραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία