 |
|
|  Σάββατο 10/1
Washington Post
To παρασκήνιο τής σύλληψης Μαδούρο
WP,zougla.gr
Την παραμονή των Χριστουγέννων, ο καρδινάλιος Πιέτρο Παρoλίν, δεύτερος στην ιεραρχία μετά τον Πάπα και μακροχρόνιος διπλωμάτης-μεσολαβητής, κάλεσε επειγόντως τον Μπράιαν Μπερτς, πρέσβη των ΗΠΑ στην Αγία Έδρα, για να ζητήσει λεπτομέρειες σχετικά με τα σχέδια των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, σύμφωνα με κυβερνητικά έγγραφα που έλαβε η εφημερίδα The Washington Post.
Ρώτησε αν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα στοχεύσουν μόνο τους εμπόρους ναρκωτικών ή αν η κυβέρνηση Τραμπ επιδιώκει πραγματικά την αλλαγή του καθεστώτος. Ο Νικολάς Μαδούρο πρέπει να φύγει, παραδέχτηκε ο Παρολίν, όπως προκύπτει από τα έγγραφα, αλλά προέτρεψε τις ΗΠΑ να του προσφέρουν μια διέξοδο.
Για μέρες, ο επιφανής Ιταλός καρδινάλιος προσπαθούσε να επικοινωνήσει με τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να αποτρέψει την αιματοχυσία και την αποσταθεροποίηση στη Βενεζουέλα. Στη συνομιλία του με τον Μπερτς, στενό σύμμαχο του Τραμπ, ο Παρολίν είπε ότι η Ρωσία ήταν έτοιμη να χορηγήσει άσυλο στον Μαδούρο και παρακάλεσε τους Αμερικανούς να δείξουν υπομονή ώστε να τον ωθήσουν προς αυτή την προσφορά.
«Αυτό που προτάθηκε στον [Μαδούρο] ήταν να φύγει και να μπορεί να απολαύσει τα χρήματά του», είπε ένα πρόσωπο που γνωρίζει την ρωσική προσφορά. «Μέρος αυτού του αιτήματος ήταν ότι ο Πούτιν θα εγγυόταν την ασφάλειά του».
Αλλά αυτό δεν συνέβη. Μια εβδομάδα αργότερα, ο Μαδούρο και η σύζυγός του συνελήφθησαν από τις αμερικανικές ειδικές δυνάμεις σε μια επιδρομή που σκότωσε περίπου 75 άτομα, και μεταφέρθηκαν αεροπορικώς στη Νέα Υόρκη για να αντιμετωπίσουν κατηγορίες για διακίνηση ναρκωτικών.
Η μέχρι πρότινος άγνωστη συνάντηση στην Πόλη του Βατικανού ήταν μία από τις πολλές αποτυχημένες προσπάθειες -από τους Αμερικανούς και τους μεσάζοντες, τους Ρώσους, τους Καταριανούς, τους Τούρκους, την Καθολική Εκκλησία και άλλους- να αποτρέψουν μια διπλωματική κρίση και να βρουν ένα ασφαλές καταφύγιο για τον Μαδούρο πριν από την επιδρομή των ΗΠΑ για τη σύλληψή του.
«Είναι απογοητευτικό το γεγονός ότι αποκαλύφθηκαν τμήματα μιας εμπιστευτικής συνομιλίας που δεν αντικατοπτρίζουν με ακρίβεια το περιεχόμενο της ίδιας της συνομιλίας, η οποία έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της περιόδου των Χριστουγέννων», ανέφερε το γραφείο Τύπου του Βατικανού σε δήλωση προς την εφημερίδα The Post. Ο εκπρόσωπος του Μπερτς παρέπεμψε τις ερωτήσεις στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το οποίο αρνήθηκε να σχολιάσει. Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, δεν απάντησε σε αίτημα για σχόλιο.
Αυτή η ιστορία βασίζεται σε συνεντεύξεις με σχεδόν 20 άτομα, πολλά από τα οποία μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας για να συζητήσουν ευαίσθητες συνομιλίες και πληροφορίες. Περιλαμβάνει νέες λεπτομέρειες σχετικά με τις εκτεταμένες προσπάθειες να οδηγηθεί ο Μαδούρο στην εξορία και να αποφευχθεί η στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ, καθώς και την απόφαση της κυβέρνησης Τραμπ να συνεργαστεί με την εν ενεργεία αντιπρόεδρο της Βενεζουέλας, αντί με τον ηγέτη της αντιπολίτευσης που η Ουάσιγκτον υποστήριζε από καιρό.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
