 |
|
|  Παρασκευή 16/1
ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ
Ο πρώην πρόεδρος Γιουν καταδικάσθηκε σε φυλάκιση πέντε ετών σε μια πρώτη δίκη
AΠΕ-ΜΠΕ
Νοτιοκορεατικό δικαστήριο καταδίκασε σήμερα τον πρώην πρόεδρο Γιουν Σουκ Γέολ σε φυλάκιση πέντε ετών για παρεμπόδιση της δικαιοσύνης και κατάχρηση εξουσίας, στην πρώτη ποινική απόφαση σε μια σειρά από δίκες σε βάρος του για την αποτυχημένη απόπειρά του στα τέλη του 2024 να επιβάλει το στρατιωτικό νόμο.
Λίγο περισσότερο από ένα χρόνο μετά την κίνησή του εναντίον του κοινοβουλίου της χώρας, η οποία είχε προκαλέσει σοβαρή πολιτική κρίση που κατέληξε στην καθαίρεσή του, στον 65χρονο συντηρητικό πρώην ηγέτη επιβλήθηκε ποινή μικρότερη από την πρόταση της εισαγγελίας, η οποία είχε ζητήσει κάθειρξη δέκα ετών.
Πρώην εισαγγελέας και ο ίδιος, ο Γιουν Σουκ Γέολ βρίσκεται αντιμέτωπος με άλλες επτά δίκες, στην κύρια από τις οποίες, με την κατηγορία της εξέγερσης, θα μπορούσε να του επιβληθεί η ποινή του θανάτου.
Σήμερα δικαστήριο της κεντρικής περιφέρειας της Σεούλ αποφάνθηκε σχετικά με μία από τις πολλαπλές δευτερεύουσες πτυχές της υπόθεσης που είχε βυθίσει τη χώρα σε μήνες μαζικών διαδηλώσεων και πολιτικής αστάθειας.
Ο Γιούν κατηγορούνταν ότι απέκλεισε μέλη της κυβέρνηση από μια συνεδρίαση για την προετοιμασία της επιβολής του στρατιωτικού νόμου, καθώς και ότι εμπόδισε τους ερευνητές να τον συλλάβουν.
Ο Γιούν είχε κλειστεί επί εβδομάδες μέσα στην κατοικία του στη Σεούλ υπό την προστασία της φρουράς του, κάνοντας μάλιστα να αποτύχει μια πρώτη επιδρομή των αρχών για τη σύλληψή του.
Συνελήφθη τελικά πέρυσι τον Ιανουάριο στη διάρκεια εφόδου που διήρκεσε ώρες. Είχε γίνει τότε ο πρώτος εν ενεργεία πρόεδρος της Νότιας Κορέας που συνελήφθη και φυλακίσθηκε.
«Αν και είχε το καθήκον, περισσότερο από κάθε άλλον, να επιβάλλει το σεβασμό στο Σύνταγμα και στο κράτος δικαίου ως πρόεδρος, ο κατηγορούμενος επέδειξε μια στάση περιφρόνησης του Συντάγματος», δήλωσε ο πρόεδρος του δικαστηρίου Μπεκ Ντε Χιούν ανακοινώνοντας την ετυμηγορία του.
«Η ενοχή του κατηγορουμένου είναι εξαιρετικά σοβαρή», πρόσθεσε.
Ο Γιουν Σουκ Γέολ έχει τώρα στη διάθεσή του επτά ημέρες για να ασκήσει έφεση.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
