 |
|
|  Δευτέρα 19/1
TΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ
... τουλάχιστον 39 νεκροί και 73 τραυματίες απο εκτροχιασμό δύο τρένων υψηλής ταχύτητας
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Ο εκτροχιασμός δύο τρένων υψηλής ταχύτητας στην Adamuz της Κόρδοβα στην Ισπανία το απόγευμα της Κυριακής είχε ως αποτέλεσμα τουλάχιστον 39 νεκρούς και 73 τραυματίες, εκ των οποίων οι 24 περίπου βρίσκονται σε σοβαρή κατάσταση, σύμφωνα με την εφημερίδα El Pais και 170 ακόμη άλλους ανθρώπους που τραυματίστηκαν ελαφρά .
Ο Ισπανός υπουργός Μεταφορών ,Όσκαρ Πουέντε προειδοποίησε μέσω X ότι «η σύγκρουση ήταν τρομερή» και υπάρχει κίνδυνος ο απολογισμός να γίνει ακόμη βαρύτερος, με δεδομένες τις «πολύ ανησυχητικές πληροφορίες» για το δυστύχημα.
Χαρακτήρισε μάλιστα,«εξαιρετικά παράξενη» τη σύγκρουση επισημαίνοντας ότι συνέβη σε ένα ευθύγραμμο τμήμα που ανακαινίστηκε τον περασμένο Μάιο με επένδυση 700 εκατομμυρίων ευρώ, και με ένα σχεδόν καινούργιο τρένο, αναφερόμενος σε αυτό που εκμεταλλεύεται η εταιρεία «Iryo». Σύμφωνα με τον ίδιο, δόθηκε προθεσμία ενός μήνα για να δημοσιευτούν τα αποτελέσματα των ερευνών για τα αίτια. Ήδη μέλη της Κεντρικής Ομάδας Διερεύνησης Τόπου Εγκλήματος της Πολιτοφυλακής, που ειδικεύονται στην ανάλυση DNA και δακτυλικών αποτυπωμάτων, βρίσκονται στο σημείο του δυστυχήματος και συλλέγουν στοιχεία.
Σύμφωνα με τον Πουέντε, «τα τελευταία βαγόνια» συρμού της εταιρείας Iryo, που είχε αναχωρήσει από τη Μάλαγα, στην Ανδαλουσία (νότια), με προορισμό τη Μαδρίτη, «εκτροχιάστηκαν» κοντά στην Αδαμούθ, κάπου 200 χιλιόμετρα βόρεια από τη Μάλαγα, με αποτέλεσμα να πέσει πάνω τους άλλος συρμός, της εταιρείας Renfe, κινούμενος προς την αντίθετη κατεύθυνση, σε κοντινές σιδηροτροχιές, προς την κατεύθυνση της Ουέλβα.
Αρκετά βαγόνια αυτού του δεύτερου τρένου στη συνέχεια έπεσαν σε ένα ανάχωμα τεσσάρων μέτρων, κάνοντας ακόμη πιο δύσκολο το έργο των σωστικών συνεργείων.
Το τρένο Iryo που εκτροχιάστηκε είχε επιθεωρηθεί μόλις τέσσερις ημέρες νωρίτερα, στις 15 Ιανουαρίου, και κατασκευάστηκε το 2022, σύμφωνα με πληροφορίες της El pais.
Δημοσιογράφος της δημόσιας ραδιοφωνίας RNE, ο οποίος επέβαινε σε μία από τις αμαξοστοιχίες, δήλωσε ότι η σύγκρουση «έμοιαζε με σεισμό». Όπως ανέφερε, επιβάτες χρησιμοποίησαν σφυριά έκτακτης ανάγκης για να σπάσουν τα παράθυρα των βαγονιών και να απεγκλωβιστούν.
«Θα πίστευες ότι ζεις ταινία τρόμου», είπε στο δίκτυο La Sexta ο Λούκας Μεριάκο, ο οποίος επέβαινε στον συρμό της Iryo. «Έγινε πολύ σφοδρή σύγκρουση στο πίσω μέρος και νόμιζα πως όλο το τρένο θα διαλυόταν (…) Πολλοί άνθρωποι τραυματίστηκαν από θραύσματα γυαλιών», τόνισε χαρακτηριστικά.
Το δημοτικό κτίριο στο Adamuz έχει μετατραπεί σε νοσοκομείο εκστρατείας όπου νοσηλεύονται οι τραυματίες από τον εκτροχιασμό του τρένου. Αυτό ανακοινώθηκε από την εντεταλμένη δημοτική σύμβουλο για την Πολιτική Προστασία, María Belén Moya Rojas, σε δηλώσεις της στο Canal Sur , η οποία σχολίασε επίσης ότι οι κάτοικοι παρέχουν κουβέρτες και νερό, παρόλο που ο εκτροχιασμός σημειώθηκε «σε ένα σημείο με δύσκολη πρόσβαση».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
