 |
|
|  Tρίτη 27/1
ΠΟΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ
Οκτώ παιδάκια χωρίς οικογενειακή αγκαλιά,στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο Ηρακλείου
patris.gr,zougla.gr
Μια τραγωδία χωρίς τέλος βιώνουν οκτώ ανήλικα παιδιά στο Ηράκλειο της Κρήτης, καθώς έχουν μείνει χωρίς οικογενειακή αγκαλιά και φροντίδα, αφού οι γονείς τους, η 32χρονη μητέρα και ο 44χρονος πατέρας αλλά και πατριός για κάποια από αυτά, βρίσκονται στη φυλακή. Μάλιστα η καταγγελία που οδήγησε στη φυλακή τους δύο γονείς ήταν η έβδομη κατά σειρά, καθώς είχαν προηγηθεί άλλες έξι από το «Χαμόγελο του Παιδιού», για συστηματική κακοποίηση των 8 ανηλίκων παιδιών, από τους γονείς που είναι χρήστες ναρκωτικών ουσιών.
Τα οκτώ ανήλικα παιδιά αναζητούν στέγη και μέχρι να αποφασίσει η Πολιτεία για την τύχη τους, φιλοξενούνται από χθες Δευτέρα στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο.
Πρόκειται για την εξέλιξη μιας τραγικής υπόθεσης που αποκαλύφθηκε πριν από μερικούς μήνες στο Ηράκλειο, όταν, έπειτα από καταγγελίες γειτόνων, αστυνομικοί του Γραφείου Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας του Α’ Α.Τ. προχώρησαν στη σύλληψη των δύο γονέων. Οι γονείς είναι ήδη προφυλακισμένοι. Τα παιδιά με τους δύο γονείς διέμεναν στις εργατικές κατοικίες του Ηρακλείου Κρήτης, μέχρι τις αρχές του περασμένου Δεκεμβρίου, ενώ στη συνέχεια την ευθύνη τους ανέλαβε ο παππούς τους.
Ο 66χρονος παππούς , που διέμενε μόνιμα στην Κύπρο, εγκατέλειψε τα πάντα και μετέβη στο Ηράκλειο προκειμένου να φροντίσει τα εγγόνια του.
Ωστόσο, από χθες Δευτέρα βρίσκεται στα κρατητήρια, καθώς η ανήλικη εγγονή του τον κατήγγειλε ότι χτύπησε το τρίχρονο αδερφάκι της. Η υπόθεση άρχισε να διερευνάται όταν ο ίδιος τηλεφώνησε στην αστυνομία, αναφέροντας ότι η 15χρονη εγγονή του επιθυμεί να φύγει από το σπίτι και να μείνει με τη δεύτερη γιαγιά της.
H ανήλικη ήθελε να μεταβεί στο σπίτι της μητέρας του πατριού της, καθώς ο προφυλακισμένος άνδρας δεν είναι ο βιολογικός της πατέρας.
Η 15χρονη φέρεται να δήλωσε ότι ο παππούς της είχε στο παρελθόν ασκήσει βία και σε άλλα αδερφάκια της. Ο 66χρονος αρνείται κατηγορηματικά τις κατηγορίες, δηλώνοντας στους αστυνομικούς ότι άφησε πίσω τη ζωή του στην Κύπρο αποκλειστικά για να βοηθήσει τα εγγόνια του.
Το τρίχρονο παιδί θα εξεταστεί από ιατροδικαστή, ενώ ο συλληφθείς αναμένεται να οδηγηθεί σήμερα ενώπιον του εισαγγελέα.
Η οικογένεια με τα οκτώ ανήλικα, ηλικίας από 2 έως 15 ετών ζούσε σε ένα περιβάλλον τρόμου και βίας, με συνεχείς ξυλοδαρμούς, απειλές και φωνές, προς τα ανήλικα παιδιά, αλλά και χρήση ναρκωτικών ουσιών, τόσο από τους γονείς όσο και από τα ίδια τα παιδιά, όπως έλεγαν οι πληροφορίες από την ΕΛ.ΑΣ. Η καταγγελία που οδήγησε στη φυλακή τους δύο γονείς ήταν η έβδομη κατά σειρά.
Συγκεκριμένα, από το 2022 μέχρι προσφάτως, το «Χαμόγελο του Παιδιού» είχε προχωρήσει σε συνολικά επτά αναφορές στις αρμόδιες αρχές και στις αστυνομικές υπηρεσίες, προκειμένου να δοθεί τέλος στην κακοποίηση και να προστατευθούν τα παιδιά.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
