 |
|
|  Πέμπτη 29/1
ΠΟΛΥΝΕΚΡΗ ΕΝΟΠΛΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΜΕΞΙΚΟ
Kακοποιοί έκαναν έφοδο σε γήπεδο ποδοσφαίρου και σκότωσαν τουλάχιστον 11 ανθρώπους,ενω 10 τραυματίσθηκαν
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Οι μεξικανικές αρχές ανακοίνωσαν χθες Τετάρτη τη σύλληψη τριών προσώπων τα οποία βαραίνουν υποψίες πως ενέχονται σε επίθεση με χρήση πυροβόλων όπλων που άφησε πίσω 11 νεκρούς κι άλλους κάπου δέκα τραυματίες σε γήπεδο ποδοσφαίρου, στο κεντρικό τμήμα της χώρας.
Οι ένοπλοι εξαπέλυσαν έφοδο σε συνοικιακό στάδιο όπου άνοιξαν πυρ εναντίον παριστάμενων, στη Σαλαμάνκα, πόλη περίπου 160.000 κατοίκων στην πολιτεία Γουαναχουάτο (κεντρικά), η οποία συγκαταλέγεται σε αυτές που δοκιμάζονται περισσότερο από τη μάστιγα της βίας στο Μεξικό.
Οι αρχές εκτιμούν πως επρόκειτο για ξεκαθάρισμα λογαριασμών που συνδεόταν με το οργανωμένο έγκλημα.
Η πολιτειακή γραμματεία (το υπουργείο) Ασφαλείας ενημέρωσε πως έγιναν τρεις συλλήψεις υπόπτων, έπειτα από σειρά «συντονισμένων και στοχευμένων επιχειρήσεων».
Δεν έδωσε στοιχεία για τις ταυτότητες των υπόπτων, ούτε τις κατηγορίες που τους βαραίνουν στο πλαίσιο της έρευνας, για να προφυλάξει τη μυστικότητά της.
Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν τουλάχιστον πέντε εργαζόμενοι σε ιδιωτική εταιρεία ασφαλείας.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, μπήκαν στο στόχαστρο επειδή η επιχείρηση στην οποία εργάζονταν είχε σχέσεις με το ισχυρό Καρτέλ Νέα Γενιά του Χαλίσκο (ΚΝΓΧ).
Οι δράστες φέρονταν να ανήκαν στο Καρτέλ Σάντα Ρόσα δε Λίμα (ΚΣΡΛ), αντίπαλο του πρώτου. Οι δυο συμμορίες συγκρούονται για τον έλεγχο της διακίνησης κλεμμένων καυσίμων, της λιανικής εμπορίας ναρκωτικών και των εκβιάσεων.
Η πρόεδρος του Μεξικού Κλαούδια Σέινμπαουμ εξέφρασε ικανοποίηση διότι ο δείκτης ανθρωποκτονιών στη χώρα υποχώρησε στο χαμηλότερο επίπεδο εδώ και μια δεκαετία, στις 17,5 ανά 100.000 κατοίκους, το 2025.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
