 |
|
|  Παρασκευή 30/1
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΛΛΑΖΕΙ...
Η Τεχνητή Νοημοσύνη εισάγεται στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση,στην Αυστρία
Bild,Kronen Zeitung,zougla.gr
Η Τεχνητή Νοημοσύνη και τα Μέσα Ενημέρωσης εισάγονται στο Πρόγραμμα Σπουδών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στην Αυστρία, ενώ περιορίζεται αντίστοιχα η διδασκαλία των Λατινικών. «Ο παλιός τρόπος μάθησης είναι νεκρός, πρέπει να σώσουμε τα Σχολεία», προειδοποιεί ο Καθηγητής Έρευνας του Μέλλοντος, Τόμας Ντρούιεν.
Σύμφωνα με την αυστριακή «Kronen Zeitung», το ομοσπονδιακό Υπουργείο Παιδείας σχεδιάζει την εισαγωγή της διδασκαλίας της Τεχνητής Νοημοσύνης στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση από το Σχολικό Έτος 2027/28. Το ισχύον μάθημα «Επιστήμη Υπολογιστών» θα επεκταθεί και θα μετονομαστεί σε «Επιστήμη Υπολογιστών και Τεχνητή Νοημοσύνη».
Στόχος του Υπουργείου είναι οι μαθητές να μάθουν να χρησιμοποιούν τα νέα εργαλεία σωστά και με κριτικό τρόπο, αναφέρει η εφημερίδα, επικαλούμενη πηγές του Υπουργείου. Παράλληλα, εισάγεται στο Σχολείο το αντικείμενο «Μαζικά Μέσα Ενημέρωσης και Δημοκρατία». Προκειμένου τα νέα μαθήματα να ενταχθούν στο Πρόγραμμα Σπουδών, θα περιοριστεί η διδασκαλία των Λατινικών, από 12 σε οκτώ ώρες την εβδομάδα.
Η ορθή χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης απασχολεί και το γερμανικό εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο ωστόσο δεν έχει καταλήξει σε κεντρική πολιτική απόφαση, ενώ οι ειδικοί δεν φαίνονται προς το παρόν να συμφωνούν: «Υπάρχουν απεγνωσμένες προσπάθειες ενσωμάτωσης της Τεχνητής Νοημοσύνης στα μαθήματα. Αλλά αυτό είναι εντελώς ανοησία. Πρώτα πρέπει να αποκτήσεις γνώσεις – και μετά μπορείς να χρησιμοποιήσεις την Τεχνητή Νοημοσύνη με νόημα. Μόνο κάνοντάς το, μαθαίνεις να σκέφτεσαι μόνος σου και να αναπτύσσεις τις δικές σου ιδέες. Όχι αφήνοντάς το στην Τεχνητή Νοημοσύνη. Αυτό σημαίνει, ναι στην Τεχνητή Νοημοσύνη, αλλά μόνο από μια συγκεκριμένη ηλικία και μετά», υποστηρίζει στην BILD ο νευροεπιστήμων Μάνφρεντ Σπίτσερ και επικρίνει τη μεγάλη προβολή που απολαμβάνει η Τεχνητή Νοημοσύνη.
Το εκπαιδευτικό μας σύστημα προέρχεται από έναν κόσμο που δεν υπάρχει πια. Στις τάξεις, οι εξετάσεις μετρούν την απομνημονευμένη γνώση, ενώ έξω, η Τεχνητή Νοημοσύνη λαμβάνει τις αποφάσεις και οδηγεί την πρόοδο. Έτσι η Εκπαίδευση χάνει την αποτελεσματικότητά της», εξηγεί ο Τόμας Ντρούιεν, Καθηγητής στο Ινστιτούτο Ψυχολογίας και Διαχείρισης του Μέλλοντος στο Πανεπιστήμιο Ζίγκμουντ Φρόιντ της Βιέννης. Τα παιδιά, υποστηρίζει, μαθαίνουν για το σύστημα, αλλά όχι για την πραγματική ζωή, ενώ τα Σχολεία εκπαιδεύουν τους μαθητές στην προσαρμογή και όχι στην κριτική σκέψη και τα Πανεπιστήμια απονέμουν πτυχία, αλλά όχι κατευθυντήριες γραμμές.
Την ίδια ώρα, προσθέτει, οι νέοι χρησιμοποιούν καθημερινά την Τεχνητή Νοημοσύνη, χωρίς όμως διδασκαλία και χωρίς ευθύνη – και αυτό είναι επικίνδυνο. «Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι ήδη μια πραγματικότητα. Όσοι την απαγορεύουν ή την αγνοούν, καθιστούν τους νέους ανίκανους. Όσοι τη χρησιμοποιούν τυφλά, τους καθιστούν ανίκανους να πάρουν τις δικές τους αποφάσεις. Και οι δύο πλευρές κάνουν λάθος», εκτιμά ο Γερμανός επιστήμονας και συνιστά Εκπαίδευση προσανατολισμένη στο μέλλον, ενίσχυση της κριτικής σκέψης, περισσότερο πειραματισμό και εμπειρίες στον πραγματικό κόσμο.
«Όπου η μάθηση συνδέεται με προβλήματα του πραγματικού κόσμου και μελλοντικές προκλήσεις, το κίνητρο, η ικανότητα και η αυτοπεποίθηση αυξάνονται. Πρέπει να σώσουμε τα Σχολεία τώρα!», τονίζει.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
