 |
|
|  Σάββατο 31/1
ΙΛΑΡΑ
Παγκόσμιος συναγερμός παρά την ύπαρξη εμβολίου
ΠΟΥ,zougla.gr
Επιδημία ιλαράς,που βρίσκεται μάλιστα σε κρίσιμο στάδιο,πλήττει
Αμερική, Καναδά, Ευρώπη και Αφρική, παρά το γεγονός ότι υπάρχει
ασφαλές και αποτελεσματικό εμβόλιο εδώ και δεκαετίες.
Η ασθένεια, μία από τις πιο μεταδοτικές στον κόσμο, εμφανίζει ταχεία
αναζωπύρωση τα τελευταία δύο χρόνια, προκαλώντας έντονη ανησυχία στις
υγειονομικές αρχές.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, που είχαν εξαλείψει την ιλαρά το 2000,
καταγράφουν πλέον ένα από τα μεγαλύτερα ξεσπάσματα των τελευταίων
δεκαετιών. Το 2025 καταγράφηκαν πάνω από 2.200 κρούσματα σε
περισσότερες από 40 πολιτείες, με τουλάχιστον τρεις θανάτους.
Ιδιαίτερα πληγείσες είναι πολιτείες με χαμηλή εμβολιαστική κάλυψη,
γεγονός που ενδέχεται να οδηγήσει τις ΗΠΑ σε καθεστώς ενδημικής
κυκλοφορίας του ιού.
Ανάλογη είναι η εικόνα στον Καναδά, όπου την τελευταία χρονιά
καταγράφηκαν περίπου 5.000 κρούσματα και δύο θάνατοι. Η επιδημία
ξεκίνησε το φθινόπωρο του 2024 και συνεχίζει να εξαπλώνεται σε πολλές
περιφέρειες.
Στην Ευρώπη, το 2024 αναφέρθηκαν πάνω από 127.000 κρούσματα σε 53
χώρες, ο υψηλότερος αριθμός από το 1997, με περαιτέρω αύξηση και το
2025. Τον Ιανουάριο του 2026 έξι χώρες –Ηνωμένο Βασίλειο, Ισπανία,
Αυστρία, Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν και Ουζμπεκιστάν– έχασαν το καθεστώς
εξάλειψης της ιλαράς.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας , η ανοσία αγέλης απαιτεί
εμβολιαστική κάλυψη 95%, ωστόσο σε ορισμένες περιοχές τα ποσοστά
παραμένουν εξαιρετικά χαμηλά.
Ο οργανισμός υπενθυμίζει ότι ο εμβολιασμός έχει αποτρέψει 56
εκατομμύρια θανάτους από το 2000 έως το 2021, ενώ το 2021 η ιλαρά
προκάλεσε περίπου 128.000 θανάτους παγκοσμίως, κυρίως σε ανεμβολίαστα
παιδιά.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
