 |
|
|  Σάββατο 31/1
ΣΕ ΘΕΣΗ ΜΑΧΗΣ
«Τεράστια αρμάδα» των ΗΠΑ στον Κόλπο και σενάρια σύγκρουσης με το Ιράν
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, που δηλώνει ότι ακολουθεί «τους δικούς του ηθικούς κανόνες» ως πυξίδα, προειδοποίησε ότι μια «τεράστια αρμάδα» κατευθύνεται στον Κόλπο, αφού προηγουμένως ενθάρρυνε και υποσχέθηκε βοήθεια στους Ιρανούς διαδηλωτές, το κίνημα των οποίων κατεστάλη, με χιλιάδες νεκρούς, σύμφωνα με πολλές μη κυβερνητικές οργανώσεις.
Η αμερικανική αρμάδα αποτελείται από το αεροπλανοφόρο «Αβραάμ Λίνκολν» με τα περισσότερα από 80 μαχητικά αεροσκάφη του και τη συνοδεία του, τρία καταδρομικά, με αντιπυραυλικές δυνατότητες και εξοπλισμένα με πυραύλους Tomahawk.
Αυτή η αεροναυτική δύναμη, που συνήθως συνοδεύεται και από ένα ελικόπτερο, ικανό να εκτοξεύει πυραύλους Tomahawk σε στόχους στην ξηρά, έφτασε ήδη στην περιοχή. Σε αυτήν θα πρέπει να προστεθούν και τα σημαντικά στρατιωτικά μέσα που διαθέτουν οι ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή: τέσσερα ναρκαλιευτικά σταθμεύουν στο Μπαχρέιν, για να διευκολύνουν τη ναυσιπλοΐα στο στενό του Ορμούζ, ενώ δεκάδες είναι τα μαχητικά αεροσκάφη στις αεροπορικές βάσεις Αλ Ουντέιντ (Κατάρ) και Αλ Ντάφρα (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα).
Εξειδικευμένοι ιστότοποι και λογαριασμοί σε πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης αποκάλυψαν τις τελευταίες ημέρες κινήσεις μεταγωγικών αεροσκαφών που μετέφεραν στην περιοχή συστοιχίες αντιαεροπορικής άμυνας, καθώς και την άφιξη καταδιωκτικών-βομβαρδιστικών αεροσκαφών F-15.
Τι επιδιώκει ο Ντόναλντ Τραμπ;
Ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε ότι «ελπίζει να μην χρειαστεί να χρησιμοποιήσει» αυτήν τη δύναμη, αφού προηγουμένως είχε προτρέψει την Τεχεράνη να συνάψει μια «δίκαιη συμφωνία» για το πυρηνικό πρόγραμμά της.
Μετά τα πλήγματα, τον Ιούνιο του 2025, με στόχο τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, «το τίμημα που ζητείται από την Τεχεράνη για μια συμφωνία έχει αυξηθεί σημαντικά», εκτιμά ο Φαρζάν Σαμπέτ, ειδικός σε θέματα που αφορούν το Ιράν, στο Graduate Institute της Γενεύης.
Η Ουάσινγκτον επιδιώκει την απαγόρευση κάθε δραστηριότητας εμπλουτισμού ουρανίου, τον περιορισμό των βαλλιστικών δυνατοτήτων και «τη διάλυση ή σοβαρούς περιορισμούς στον αποκαλούμενο ¶ξονα της Αντίστασης», στον οποίο περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι Χούθι της Υεμένης και η Χεζμπολάχ στον Λίβανο, εξήγησε.
Αυτή θα ήταν «μια μορφή συνθηκολόγησης», απαράδεκτη για την Τεχεράνη, σχολίασε ο Ντέιβιντ Κάλφα, συνιδρυτής του κέντρου ερευνών Atlantic Middle East Forum (AMEF), που εκτιμά ότι ο Τραμπ «θα επιλέξει τη στρατιωτική λύση», κυρίως για να δείξει τη δυνατότητά του να κάνει τους άλλους να σέβονται τις «κόκκινες γραμμές του».
Ο Τραμπ θα μπορούσε να πλήξει δεξαμενόπλοια που εξάγουν ιρανικό πετρέλαιο, όπως το έκανε στη Βενεζουέλα, για να στραγγαλίσει την οικονομία του Ιράν και να επιτύχει μια «συμφωνία», σύμφωνα με τον Φαρζάν Σαμπέτ.
Θα μπορούσε επίσης να προχωρήσει σε «πλήγματα ακριβείας ή σε έναν περιορισμένο πόλεμο, με συγκεκριμένους στόχους, κάτι που θα του επιτρέψει να δηλώσει ότι ανάγκασε το Ιράν να σεβαστεί τις κόκκινες γραμμές του, χωρίς να εμπλακεί σε έναν νέο πόλεμο στη Μέση Ανατολή και να δηλώσει νικητής», πρόσθεσε.
Μια τέτοια επιχείρηση θα είχε ως στόχο τα συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας, τις ράμπες εκτόξευσης πυραύλων και δρόνων, όπως έκανε τον Ιούνιο το Ισραήλ.
Για την Εύα Κουλουριώτη, ανεξάρτητη αναλύτρια σε θέματα Μέσης Ανατολής, τα πλήγματα θα στοχεύουν πιθανότατα θέσεις των Φρουρών της Επανάστασης και της παραστρατιωτικής πολιτοφυλακής Μπασίτζ, που ενεπλάκη στην καταστολή των διαδηλώσεων.
«Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών, με τη στήριξη της ισραηλινής Μοσάντ, έχουν μια σαφή εικόνα αυτών των δυνάμεων», εξήγησε.
Ένα άλλο σενάριο είναι αυτό των μαζικών πληγμάτων για την καρατόμηση «όλων των στυλοβατών του ιρανικού καθεστώτος, αρχής γενομένης από την κορυφή της πυραμίδας, τον ανώτατο ηγέτη Αλί Χαμενεΐ και φτάνοντας μέχρι τις ένοπλες δυνάμεις και τους επικεφαλής των Φρουρών της Επανάστασης, καθώς και τους υψηλόβαθμους πολιτικούς που συνιστούν τον πυρήνα του καθεστώτος», συνέχισε η Εύα Κουλουριώτη. Κάτι τέτοιο θα περιλάμβανε επίσης την εξουδετέρωση των κυριότερων στρατιωτικών βάσεων, του πυραυλικού προγράμματος και ό,τι απομένει από το πυρηνικό πρόγραμμα, σημείωσε.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. ¶ραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
