 |
|
|  Δευτέρα 2/2
Προεδρικές εκλογές στην Κόστα Ρίκα
Η υποψήφια τής Δεξιάς, Λάουρα Φερνάντες, επικρατεί από τον 1ο γύρο
AΠΕ-ΜΠΕ
Η υποψήφια του κυβερνώντος συντηρητικού κόμματος, Λάουρα Φερνάντες όδευε με βάση τα ακόμη μη οριστικά αποτελέσματα σε συντριπτική νίκη από τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών στην Κόστα Ρίκα, που διεξήχθη χθες Κυριακή, χάρη στην εξαγγελία της ότι θα τηρήσει σκληρή στάση έναντι της εγκληματικότητας.
Η 39χρονη πολιτολόγος, πρώην υπουργός, η οποία συνηγορεί υπέρ της εφαρμογής εξαιρετικά σκληρής πολιτικής για να καταπολεμηθεί η βία που συνδέεται με τη διακίνηση ναρκωτικών, λάμβανε 50,87% των ψήφων με τα ψηφοδέλτια να έχουν καταμετρηθεί στο 53% των εκλογικών τμημάτων.
Με άλλα λόγια εξασφάλιζε ποσοστό σχεδόν ένδεκα μονάδες υψηλότερο από το 40% που χρειαζόταν να περάσει από τον 1ο γύρο, κατά τα δεδομένα του ανώτατου εκλογοδικείου (TSE, η εφορευτική επιτροπή).
Ο πλησιέστερος αντίπαλός της, ο σοσιαλδημοκράτης Άλβαρο Ράμος, ένας από τους συνολικά 19 υποψήφιους της αντιπολίτευσης, εξασφάλιζε το 31,63% των ψήφων.
Μόλις ανακοινώθηκαν τα πρώτα αποτελέσματα, ο πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ Ναγίμπ Μπουκέλε--η Φερνάντες δηλώνει θαυμάστρια και υπόδειγμα τον «πόλεμο» που διεξάγει εναντίον των συμμοριών--τόνισε μέσω X ότι συνεχάρη τηλεφωνικά «την εκλεγμένη πρόεδρο» στην Κόστα Ρίκα.
Χιλιάδες οπαδοί της δεξιάς πολιτικού συγκεντρώθηκαν και πανηγύρισαν το θεαματικό προβάδισμά της έναντι των αντιπάλων της.
Κάπου 3,7 εκατομμύρια πολίτες που έχουν δικαίωμα ψήφου κλήθηκαν χθες στα εκλογικά κέντρα για να αναδείξουν επίσης τα μέλη του κοινοβουλίου για 4ετή θητεία.
Κληρονόμος του--ακόμη δημοφιλούς--απερχόμενου προέδρου Ροδρίγο Τσάβες, η Φερνάντες, υπουργός του, ευελπιστούσε επίσης να εξασφαλίσει μεγάλη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο για να προωθήσει αναθεώρηση του Συντάγματος και να αναμορφώσει το τοπίο της κρατικής εξουσίας.
Αν όπως δείχνουν όλα επικρατήσει θα είναι η δεύτερη γυναίκα που θα ασκήσει το αξίωμα στην Κόστα Ρίκα--χώρα που θεωρείτο άλλοτε από τις πιο σταθερές της περιοχής--μετά τη Λάουρα Τσιντσίγια, που είχε επικρατήσει, και εκείνη στον πρώτο γύρο, το 2010.
Θα μεγεθύνει κι άλλο τον κατάλογο των ηγετών της δεξιάς στη Λατινική Αμερική, μετά τη Χιλή, τη Βολιβία, την Ονδούρα ή το Περού, μεταξύ άλλων.
«Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι ο αγώνας εναντίον της διακίνησης ναρκωτικών», έκρινε ο Διέγο Αράγια, τραπεζοϋπάλληλος 25 ετών, αφού ψήφισε σε σχολείο στο νοτιοανατολικό τμήμα της πρωτεύουσα.
Η Σιλένι Φερνάντες, σύμβουλος διαχείρισης ανθρωπίνων πόρων, 39 ετών, ψήφισε την Φερνάντες, επέλεξε τη «συνέχεια». «Η κυβέρνηση διατηρεί την καλή υγεία της οικονομίας και η Λάουρα θα δώσει σκληρή μάχη εναντίον των διακινητών ναρκωτικών», έκρινε.
Ο δείκτης των ανθρωποκτονιών στη χώρα έφθασε σε ιστορικό υψηλό, στις 17 ανά 100.000 κατοίκους, επί των ημερών της κυβέρνησης Τσάβες. Η κυβέρνηση της δεξιάς προσάπτει ευθύνες στο δικαστικό σύστημα, ερίζει πως αφήνει εγκληματίες να δρουν με πλήρη ατιμωρησία.
Σύμφωνα με τις αρχές, οι περισσότερες δολοφονίες συνδέονται με την έξαρση της διακίνησης ναρκωτικών, καθώς κοσταρικανά λιμάνια μετατράπηκαν σε κόμβους για τη μεταφορά κοκαΐνης προς διεθνείς αγορές.
«Οι διακινητές μπαινοβγαίνουν σαν στο σπίτι τους (...) Δεν είναι πολύ αργά για να σωθεί η χώρα μας», έκρινε η Μπερνάρδα Μαρίν, 70 ετών, που ψήφισε Άλβαρο Ράμος.
Η ειδικός σε θέματα δημόσιας διοίκησης δηλώνει φιλελεύθερη σε οικονομικό επίπεδο και συντηρητική σε κοινωνικό επίπεδο.
Η Φερνάντες υπόσχεται πως θα ολοκληρωθεί η ανέγερση μεγάλης φυλακής, κατ’ εικόνα αυτής στο Σαλβαδόρ του προέδρου Μπουκέλε. Δηλώνει θαυμάστριά του. Ακόμη, εξαγγέλλει πως οι ποινές για ποινικά αδικήματα θα γίνουν πιο βαριές κι ότι θα κηρύσσεται κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε περιοχές που πλήττονται από τη βία.
Όμως η αντιπολίτευση θεωρεί ο πρόεδρος Τσάβες θα συνεχίσει να κυβερνά από τους διαδρόμους τη χώρα 5,2 εκατομμυρίων κατοίκων όπου η φτώχεια πλήττει περί το 15% του πληθυσμού, μια από τις έξι πιο άνισες στη Λατινική Αμερική.
Αφού ψήφισε, ο πρώην πρόεδρος Όσκαρ Αρίας, νομπελίστας Ειρήνης το 1987, προειδοποίησε πως «διακυβεύεται η επιβίωση της δημοκρατίας» στη χώρα.
«Το πρώτο πράγμα που θέλει κάθε δικτάτορας είναι η αναθεώρηση του Συντάγματος για θα παραμένει στην εξουσία», εξήγησε.
«Δεν έχουμε δικτατορία», αντέταξε ο απερχόμενος πρόεδρος Τσάβες.
«Θα εγγυώμαι πάντα τη δημοκρατική σταθερότητα», υποσχέθηκε η Φερνάντες.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
