 |
|
|  Τρίτη 3/2
Politico
Στον αέρα χιλιάδες διαζύγια στην Πολωνία
Politico,protothema.gr
Η τυπική επίσκεψη σε δικαστήριο ενός διαζευγμένου πλέον αντρόγυνου στην Πολωνία αποκάλυψε ότι πολλές χιλιάδες Πολωνοί που έχουν πάρει διαζύγιο τα τελευταία χρόνια πιθανόν να είναι, για τις κρατικές υπηρεσίες, ακόμη παντρεμένοι.
Η σύγχυση, όπως αναφέρει το Politico, είναι ένα απροσδόκητο αποτέλεσμα της μακροχρόνιας διαμάχης στην Πολωνία για τη Δικαιοσύνη, καθώς η κεντρώα κυβέρνηση του πρωθυπουργού Ντόναλντ Τουσκ προσπαθεί να αναιρέσει τις μεταρρυθμίσεις που εισήγαγαν οι εθνικιστές προκάτοχοί της.
Το πρόβλημα ήρθε στην επιφάνεια τον Ιανουάριο όταν ένα πρώην αντρόγυνο που πήγε στο δικαστήριο για να ολοκληρώσει τις τυπικές διαδικασίες για το μοίρασμα των περιουσιακών τους στοιχείων έμαθε ότι για το κράτος εξακολουθούσαν να είναι ζευγάρι.
Ο δικαστής αποφάνθηκε ότι η αρχική απόφαση για το διαζύγιο ήταν νομικά ανύπαρκτη, επειδή είχε υπογραφεί από έναν από τους «νέους δικαστές» που διορίστηκαν από τον προηγούμενο υπουργό Δικαιοσύνης ,Ζμπίγκνιου Ζιόμπρο.
Στο επίκεντρο της διαμάχης βρίσκεται το Εθνικό Συμβούλιο Δικαιοσύνης (KRS), το όργανο που ορίζει τους δικαστές. Το 2017, η κυβέρνηση του Ζιόμπρο και του κόμματος του Νόμου και της Δικαιοσύνης αναθεώρησε τους κανόνες, έτσι ώστε το Κοινοβούλιο, και όχι οι δικαστές, να επιλέγει τα περισσότερα από τα μέλη του.
Τα δικαστήρια της ΕΕ αποφάνθηκαν ότι η μεταρρύθμιση του Ζιόμπρο είχε υπονομεύσει τη δικαστική ανεξαρτησία. Μέχρι τότε, εκατοντάδες δικαστές είχαν ήδη διοριστεί ή προαχθεί στο πλαίσιο του νέου συστήματος, μεταξύ των οποίων και όσοι χειρίζονται καθημερινές υποθέσεις όπως τα διαζύγια.
Στα χέρια της κυβέρνησης τού Τουσκ έπεσε, λοιπόν, το λεπτό έργο να διαλύσει το σύστημα που είχε εγκαταστήσει η προηγούμενη κυβέρνηση χωρίς να υπονομεύσει τη νομική βεβαιότητα.
Το Politico αναφέρει ότι δεν είναι σαφές πόσες παρόμοιες αποφάσεις υπάρχουν σε ολόκληρη την Πολωνία. Σίγουρα θα είναι πολλές χιλιάδες, αν αναλογιστούμε ότι κάθε χρόνο βγαίνουν περίπου 57.000 διαζύγια. Και φυσικά είναι όλες οι άλλες υποθέσεις που έχουν κρίνει οι «νέοι δικαστές».
Όσο και αν κάποιοι νομικοί βλέπουν την υπόθεση του ζευγαριού σαν εξαίρεση, άλλοι προειδοποιούν ότι ακόμη και μεμονωμένες αποφάσεις μπορούν να έχουν ευρύτερες συνέπειες. «Ένα σύστημα που αρχίζει να αμφισβητεί μαζικά τις δικές του αποφάσεις παύει να είναι σύστημα», εξηγούν και λένε ότι «κανένας δεν θέλει να είναι αυτός που θα πει σε χιλιάδες ανθρώπους ότι τα διαζύγια, οι κληρονομιές ή οι αποφάσεις τους δεν υπάρχουν».
Η κυβέρνηση του Τουσκ προσπαθεί να πάρει μέτρα για να περιορίσει τις επιπτώσεις από τις αποφάσεις των «νέων δικαστών». Μεταξύ άλλων μια πρόταση που βρίσκεται σε διαδικασία ψήφισης από το Κοινοβούλιο θα επιτρέπει στα άτεκνα ζευγάρια να χωρίζουν στα ληξιαρχεία, παρακάμπτοντας τα δικαστήρια, πρόταση που πάντως έχει εξοργίσει την αντιπολίτευση.
Ο δε Ζιόμπρο, από τη Βουδαπέστη όπου έχει λάβει πολιτικό άσυλο, δήλωσε ότι η κυβέρνηση ήταν πρόθυμη να εξαπολύσει «πραγματικό χάος και αναρχία» για να υπονομεύσει τις μεταρρυθμίσεις του, ακόμη και αν αυτό σήμαινε την καταστροφή της ζωής των απλών ανθρώπων.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
