 |
|
|  Σάββατο 7/2
BBC
Πάνω από 177.000 Ρώσοι στρατιωτικοί έχουν σκοτωθεί στον πόλεμο με την Ουκρανία
BBC,zougla.gr
Τα ονόματα 177.477 Ρώσων στρατιωτικών, που έχουν σκοτωθεί μέχρι σήμερα κατά τη διάρκεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία ,έχουν ταυτοποιήσει η ρωσική υπηρεσία του BBC, ο ιστότοπος ερευνητικής δημοσιογραφίας Mediazona και ομάδα εθελοντών, στο πλαίσιο πολυετούς έρευνας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, από την καταγραφή των απωλειών ανά περιφέρεια της Ρωσίας προκύπτει σαφής συσχέτιση ανάμεσα στο επίπεδο φτώχειας και στον αριθμό των νεκρών: όσο χαμηλότερο είναι το βιοτικό επίπεδο μιας περιοχής, τόσο μεγαλύτερες είναι κατά κανόνα οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές.
Όπως σημειώνει στο BBC ο αναλυτής του Κέντρου Ανάλυσης Ευρωπαϊκής Πολιτικής, Αλεξάντρ Κολιάντρ, η τάση αυτή αναμένεται να ενισχυθεί. «Εκτιμώ ότι ο αριθμός όσων θα σκέφτονται να υπογράψουν συμβόλαιο για να πολεμήσουν θα αυξάνεται, όσο η ρωσική οικονομία επιβραδύνεται και μειώνονται οι ρυθμοί αύξησης των μισθών», ανέφερε χαρακτηριστικά. Αναλυτική παρουσίαση των στοιχείων δημοσιεύεται στον ιστότοπο The Bell.
Σημειώνεται ότι ένα από τα βασικά επίσημα κριτήρια αξιολόγησης του βιοτικού επιπέδου στη Ρωσία είναι το ελάχιστο όριο διαβίωσης, το οποίο από την 1η Ιανουαρίου 2026 θα ανέρχεται σε 18.939 ρούβλια τον μήνα, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 247 δολάρια.
Η έρευνα του BBC δείχνει ότι το 56% των Ρώσων που σκοτώθηκαν στον πόλεμο ήταν εθελοντές, επίστρατοι ή καταδικασθέντες που εξέτιαν ποινές φυλάκισης και δεν είχαν καμία σχέση με τον στρατό όταν ξεκίνησε η εισβολή. Το μεγαλύτερο ποσοστό απωλειών, 33%, αφορά εθελοντές.
Το ποσοστό των καταδικασθέντων μειώθηκε στο 12%, από 19% που ήταν πέρυσι. Η μείωση αυτή αποδίδεται, σύμφωνα με την έρευνα, στη νομοθετική ρύθμιση που υιοθετήθηκε το 2024, όταν η Κρατική Δούμα επέτρεψε την αναστολή ποινικών διώξεων και δικών, εφόσον οι κατηγορούμενοι υπέγραφαν σύμβαση με τον στρατό. Ως αποτέλεσμα, τα άτομα αυτά καταγράφονται πλέον στην κατηγορία των εθελοντών.
Οι απώλειες μεταξύ των επίστρατων ανέρχονται στο 11%, ενώ για το 26% των νεκρών δεν κατέστη δυνατόν να προσδιοριστεί η κατηγορία στην οποία ανήκαν. Όπως επισημαίνεται, μετά την έναρξη της επιστράτευσης οι νεκρολογίες περιείχαν σαφώς λιγότερα στοιχεία, ενώ συχνά συνοδεύονταν από φωτογραφίες αξιωματικών με πολιτική ενδυμασία, γεγονός που υποδηλώνει ότι δεν επρόκειτο για στρατιωτικούς καριέρας.
Συνολικά, έχουν καταγραφεί 6.468 αξιωματικοί που σκοτώθηκαν, με βαθμό από υπολοχαγό έως στρατηγό. Το ποσοστό τους στο σύνολο των απωλειών παραμένει χαμηλό, στο 2% έως 3%, ενώ τους πρώτους μήνες του πολέμου έφθανε έως και το 20%.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
