 |
|
|  Παρασκευή 13/2
Bloomberg
Μεγάλη συνεργασία προσφέρει ο Πούτιν στον Τραμπ-Περιλαμβάνει ενέργεια, ορυκτά καύσιμα και σπάνιες γαίες
Bloomberg,zougla.gr
Για ένα σχέδιο – mega deal, το οποίο φαίνεται να προωθείται παρασκηνιακά από τη Ρωσία προς τις ΗΠΑ, για την επανεκκίνηση της εμπορικής και οικονομικής συνεργασίας των δύο χωρών, μετά τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, κάνει λόγο δημοσίευμα του Bloomberg.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, γίνεται λόγος για ένα «mega deal» με δυνητικά τεράστια οφέλη και για τις δύο πλευρές, το οποίο προβλέπει στρατηγική συνεργασία των δυο χωρών σε ενέργεια, ορυκτά καύσιμα, μέταλλα και σπάνιες γαίες.
Επιπροσθέτως, προβλέπεται η επιστροφή της Μόσχας στο σύστημα διακανονισμού του δολαρίου, κάτι που θα ενίσχυε την χρηματοπιστωτική κυριαρχία της Ουάσινγκτον και αναμφίβολα θα προσέφερε στην Κυβέρνηση Τραμπ μια σημαντική νίκη.
Τα επτά σημεία του «mega deal»
Στον κεντρικό άξονα του σχεδίου που προτείνει η Μόσχα στην Ουάσιγκτον βρίσκονται επτά σημεία, σύμφωνα πάντα με τo Bloomberg.
Ειδικότερα:
--- Μακροπρόθεσμα συμβόλαια στον τομέα της αεροπορίας για τον εκσυγχρονισμό του ρωσικού στόλου αεροσκαφών, με πιθανή συμμετοχή των ΗΠΑ στη ρωσική βιομηχανική παραγωγή.
---Κοινές επενδύσεις σε πετρέλαιο και υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG), συμπεριλαμβανομένων υπεράκτιων και δυσπρόσιτων κοιτασμάτων, με πρόβλεψη για αποκατάσταση προηγούμενων αμερικανικών επενδύσεων και ανάκτηση παλαιότερων ζημιών από αμερικανικές εταιρείες.
--- Προνομιακοί όροι για την επιστροφή αμερικανικών εταιρειών στη ρωσική καταναλωτική αγορά.
--- Συνεργασία στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων έργων που σχετίζονται με την Τεχνητή Νοημοσύνη.
--- Επιστροφή της Ρωσίας στο σύστημα διακανονισμού σε δολάρια, ενδεχομένως και για ενεργειακές συναλλαγές.
--- Συνεργασία σε πρώτες ύλες όπως λίθιο, χαλκό, νικέλιο και πλατίνα.
--- Κοινή προώθηση των ορυκτών καυσίμων ως εναλλακτικής στην «ιδεολογία» υπέρ του κλίματος, και στις λύσεις χαμηλών εκπομπών που ευνοούν την Κίνα και την Ευρώπη.
Το «δόλωμα» του Πούτιν στον Τραμπ
Ευρωπαϊκές πηγές, που μίλησαν στο Bloomberg, εξέφρασαν την ανησυχία τους για τις παρασκηνιακές διεργασίες Μόσχας – Ουάσινγκτον και εκτιμούν ότι πρόκειται περισσότερο για ένα «δόλωμα» στον Αμερικανό Πρόεδρο, ώστε να ενταθούν οι διαιρέσεις μεταξύ των ΗΠΑ και της Ευρώπης, και παράλληλα να ενταθούν οι πιέσεις προς το Κίεβο, για να αποδεχτεί μια συμφωνία βάσει του σχεδίου που προωθεί η Ουάσινγκτον με την έγκριση της Μόσχας.
Επισημαίνεται ότι το σχέδιο φαίνεται να ευθυγραμμίζεται με τις φιλοδοξίες του Προέδρου των ΗΠΑ σε μια σειρά από τομείς. Πολλά από τα σημεία του, όπως παρατηρούν Ευρωπαίοι αξιωματούχοι και αναλυτές, αποτελούν περισσότερο μακρινές υποσχέσεις, με δυνητικά εντυπωσιακά οικονομικά οφέλη, οι οποίες ωστόσο μπορούν να μην υλοποιηθούν ποτέ στο μέλλον.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
