 |
|
|  Σάββατο 14/2
Ρόμπερτ Κένεντι Jr, υπουργός Υγείας των ΗΠΑ
«Έκανα χρήση κοκαΐνης πάνω σε καπάκια λεκάνης»...
People,zougla.gr
Ο υπουργός Υγείας των ΗΠΑ, Ρόμπερτ Κένεντι Τζούνιορ, άνοιξε δημόσια έναν ιδιαίτερα προσωπικό φάκελο, μιλώντας για το παρελθόν του με αλκοόλ και ουσίες.
Ο 72χρονος πολιτικός βρέθηκε καλεσμένος στο podcast This Past Weekend του Theo Von, όπου αποκάλυψε ότι οι δυο τους γνωρίστηκαν μέσα από πρωινές συναντήσεις απεξάρτησης, όταν ο 45χρονος παρουσιαστής συμμετείχε στο ίδιο πρόγραμμα.
Ο Κένεντι περιέγραψε πως, όταν η πανδημία COVID-19 έβαλε «λουκέτο» στις δια ζώσης συναντήσεις, εκείνος και μια μικρή ομάδα μελών αρνήθηκαν να τις εγκαταλείψουν. Έτσι, «έστησαν», όπως τη χαρακτήρισε, μια «πειρατική» ομάδα που συνέχισε να συναντιέται κανονικά.
«Είπα ότι δεν με νοιάζει τι θα συμβεί, θα πηγαίνω σε συνάντηση κάθε μέρα», θυμήθηκε για εκείνη την περίοδο. «Είπα: “δεν φοβάμαι ένα μικρόβιο”. Έκανα χρήση κοκαΐνης πάνω σε καπάκια λεκάνης».
Στο ίδιο πλαίσιο, εξήγησε ότι η αλληλοβοήθεια αποτελεί βασικό πυλώνα της απεξάρτησης: «Αυτό είναι το μυστικό συστατικό των συναντήσεων, και αυτό είναι που μας κρατά όλους νηφάλιους. Μας αποτρέπει από το να λειτουργούμε εγωιστικά».
Ο Κένεντι δεν είναι η πρώτη φορά που μιλά για τη μάχη του με τον εθισμό. Το 2024, στη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας, είχε προκαλέσει αίσθηση δηλώνοντας ότι τα ναρκωτικά… τον βοήθησαν στο σχολείο.
«Τα πήγαινα πολύ, πολύ άσχημα στο σχολείο, μέχρι που άρχισα να παίρνω ναρκωτικά», είχε πει στο podcast The Shawn Ryan Show.
«Τότε βρέθηκα στην κορυφή της τάξης μου, γιατί το μυαλό μου ήταν τόσο ακούραστο και ταραγμένο που δεν μπορούσα να καθίσω ήσυχος».
Αναφερόμενος ειδικά στη χρήση ηρωίνης, είχε προσθέσει χωρίς περιστροφές: «Λειτούργησε για μένα. Και αν εξακολουθούσε να λειτουργεί, θα τη χρησιμοποιούσα ακόμα».
Σύμφωνα με την USA Today, ο εθισμός του ξεκίνησε λίγους μήνες μετά τη δολοφονία του πατέρα του, Ρόμπερτ Φράνσις Κένεντι, το 1968.
Ο ίδιος έχει περιγράψει ότι η πρώτη του επαφή ήταν με το παραισθησιογόνο LSD σε ένα πάρτι και στη συνέχεια με οπιοειδή, στο ταξίδι της επιστροφής στο σπίτι.
Σε συνέντευξή του τον Ιούλιο του 2024 στο The Shawn Ryan Show, χαρακτήρισε την κατάχρηση ουσιών «καταναγκασμό» που τελικά «αδειάζει ολόκληρη τη ζωή σου».
Η χρήση σταμάτησε οριστικά το 1983, όταν συνελήφθη για κατοχή ηρωίνης σε αεροπορικό ταξίδι προς τη Μινεσότα. Όπως έχει πει, ήταν «το καλύτερο πράγμα που θα μπορούσε να μου είχε συμβεί», καθώς εκείνη η σύλληψη τον οδήγησε, τελικά, στην απεξάρτηση.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
