 |
|
|  Δευτέρα 23/2
ΜΕΞΙΚΟ
Eντοπίστηκε και εξοντώθηκε ο βαρώνος των ναρκωτικών, Ελ Μέντσο
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στον πόλεμο κατά των καρτέλ ναρκωτικών στο Μεξικό, με τον Νεμέσιο «Ελ Μέντσο» Οσεγκέρα, τον πανίσχυρο και επί χρόνια ασύλληπτο αρχηγό του καρτέλ Χαλίσκο Νουέβα Χενερασιόν (CJNG, «Νέα Γενιά του Χαλίσκο»), να πέφτει νεκρός σε επιχείρηση του μεξικανικού στρατού στο Χαλίσκο χθες Κυριακή, πυροδοτώντας κύμα βίας σε πολλές περιοχές της χώρας και με τις ΗΠΑ να καλούν τους Αμερικανούς πολίτες να παραμείνουν σε ασφαλή καταφύγια.
Πίσω από την επιχείρηση, σύμφωνα με το Reuters, βρέθηκε και η νεοσύστατη Κοινή Διυπηρεσιακή Μονάδα Κατά των Καρτέλ του Πενταγώνου, που παρείχε κρίσιμες πληροφορίες για τον εντοπισμό του.
Ο 60χρονος πρώην αστυνομικός, τον οποίο οι ΗΠΑ είχαν επικηρύξει έναντι αμοιβής 15 εκατομμυρίων δολαρίων, βρισκόταν στην κορυφή της λίστας «στόχων» της Ουάσιγκτον.
Η πρόεδρος του Μεξικού, Κλαούντια Σέινμπαουμ, απηύθυνε έκκληση για ψυχραιμία, την ώρα που η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ εντείνει την πίεση για σκληρότερη δράση κατά των καρτέλ, σε μια συγκυρία που δοκιμάζει τις ισορροπίες στις σχέσεις ΗΠΑ–Μεξικού.
Οι μεξικανικές αρχές ανέφεραν σήμερα συνολικά 21 ενεργά οδοφράγματα στο Χαλίσκο, καθώς και ζημιές σε εγκαταστάσεις από εγκληματικές ομάδες, μετά τον θάνατο του ηγέτη της CJNG στη δυτική πολιτεία.
Μέσω μηνύματος στον λογαριασμό του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το Υπουργικό Συμβούλιο Ασφαλείας δήλωσε ότι οι προσπάθειες επιβολής του νόμου συνεχίζονται με συντονισμένο τρόπο για την αποκατάσταση της ροής της κυκλοφορίας και τη διασφάλιση της ασφάλειας του πληθυσμού.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
