 |
|
|  Δευτέρα 23/2
ΑΝΟΙΑ
Μικρότερος κίνδυνος και μυαλό «ξυράφι» με 5 απλές συνήθειες – Τις συστήνει γιατρός τού Χάρβαρντ
Newsweek,ygeiamou.gr
Αναζητάτε εύκολους τρόπους να διατηρήσετε ακμαίο τον εγκέφαλό σας μέχρι τα γηρατειά; Τότε ακολουθείστε τα μοτίβα συμπεριφοράς που προτείνει ο Saurabh Sethi, πιστοποιημένος γαστρεντερολόγος από το Χάρβαρντ. Όπως ανέφερε στο περιοδικό Newsweek, υπάρχουν κινήσεις-κλειδιά που προφυλάσσουν τον μυαλό και μειώνουν τον κίνδυνο άνοιας.
Σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC), η άνοια αποτελεί έναν όρο ομπρέλα που αναφέρεται στην «μειωμένη ικανότητα να θυμάσαι, να σκέφτεσαι ή να παίρνεις αποφάσεις, η οποία παρεμποδίζει την εκτέλεση καθημερινών δραστηριοτήτων». Η νόσος Αλτσχάιμερ αποτελεί τον συχνότερο τύπο άνοιας.
Στις ΗΠΑ περίπου το 10% των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω πάσχουν από άνοια, με άξονα αναφοράς την Εθνική Στατιστική Έκθεση για την Υγεία που δημοσίευσε το CDC τον Ιούνιο. Μάλιστα, το 2014 εκτιμάται ότι 5 εκατομμύρια ενήλικες ηλικίας 65 ετών και άνω ζούσαν με άνοια, ενώ ο αριθμός αυτός αναμένεται να ανέλθει σε σχεδόν 14 εκατομμύρια μέχρι το 2060, σύμφωνα με το CDC.
Οι 5 συνήθειες που «ακονίζουν» το μυαλό:
1. Περιορισμένη κατανάλωση αλκοόλ
Αποφεύγοντας τα οινοπνευματώδη ποτά, ανατρέπουμε τη συρρίκνωση του εγκεφάλου. «Η χρόνια κατανάλωση αλκοόλ οδηγεί σε νευροτοξικότητα (βλάβη στο νευρικό σύστημα του οργανισμού) και απώλεια εγκεφαλικού ιστού, ιδιαίτερα σε περιοχές όπως ο ιππόκαμπος (τμήμα του εγκεφάλου που σχετίζεται με τη μνήμη), με αποτέλεσμα τη μείωση του όγκου του εγκεφάλου ή την εγκεφαλική ατροφία», όπως ισχυρίζεται ο ειδήμονας.
2. Επαρκής ύπνος
Ο γαστρεντερολόγος εξηγεί ότι κατά τη διάρκεια του βαθύ ύπνου, «το γλυμφατικό σύστημα του εγκεφάλου [ένα σύστημα για την απομάκρυνση των τοξινών] διευκολύνει την απομάκρυνση των νευροτοξικών αποβλήτων, συμπεριλαμβανομένου του β-αμυλοειδούς που εμπλέκεται στη νόσο Αλτσχάιμερ, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο άνοιας». «Ο ύπνος επτά με εννέα ώρες τη νύχτα είναι κρίσιμος για τον εγκέφαλό» αποκαλύπτει.
3. Επιλογή νευροπροστατευτικών τροφίμων
«Τα καρύδια, τα μούρα, ο σολομός, τα φυλλώδη λαχανικά και η μαύρη σοκολάτα είναι πλούσια σε πολυφαινόλες, ω-3 λιπαρά οξέα και άλλες βιοδραστικές ενώσεις, που συμβάλλουν στη ελάττωση της πιθανότητας εκδήλωσης άνοιας, καθώς μειώνουν τη νευροφλεγμονή, ενισχύουν την εγκεφαλική ροή του αίματος και καταπολεμούν το οξειδωτικό στρες», σύμφωνα με τον επιστήμονα.
4. Πρόσληψη ω-3 λιπαρών και βιταμίνης D
Τόσο τα ω-3 λιπαρά όσο και η βιταμίνη D, έχουν «νευροπροστατευτικές επιδράσεις, επειδή ρυθμίζουν τις φλεγμονώδεις οδούς, υποστηρίζουν τη συναπτική πλαστικότητα (την ικανότητα των νευρώνων να αλλάζουν την ισχύ των συνδέσεών τους) και προωθούν τη νευρωνική επιβίωση». Έτσι θωρακίζουν τον εγκέφαλο από νευροεκφυλιστικές παθήσεις.
5. Μειωμένη κατανάλωση ζάχαρης
«Η υπερβολική πρόσληψη ζάχαρης προάγει τη φλεγμονή του εγκεφάλου, η οποία μέσα από σύνθετες εγκεφαλικές διεργασίες, μπορεί να συμβάλλει σε νευρωνική βλάβη και στον κίνδυνο γνωστικής έκπτωσης», όπως υποστηρίζει ο Saurabh Sethi.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
