 |
|
|  Παρασκευή 27/2
Το BBC ανακαίνισε σπίτι στην Κέρκυρα,στο πλαίσιο εκπομπής,και τώρα το πουλάει για 670.000 ευρώ
BBC,zougla.gr
Ένα ακίνητο στο Κοκκίνι της Κέρκυρας ανακαίνισε το BBC, στο πλαίσιο μιας εκπομπής που ασχολείται με τον εκμοντερνισμό κατοικιών και τη βελτίωσή τους. Πλέον, το κτίσμα πωλείται για περισσότερες από 600.000 ευρώ, με τα έσοδα να προορίζονται για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Η ανακαίνιση έγινε από τους παρουσιαστές Alan Carr και Amanda Holden – και την ομάδα τους -, ενώ προβλήθηκε στην τηλεόραση με τον τίτλο «Amanda and Alan’s Greek Job».
Η πλήρως ανακαινισμένη κατοικία δύο υπνοδωματίων διαθέτει χαρακτηριστικά παλιότερης εποχής, απλό αλλά όμορφο εσωτερικό και έναν εντυπωσιακό κήπο. Τέθηκε προς πώληση για 675.000 ευρώ (588.000 λίρες).
Τα έσοδα από την πώληση του ακινήτου θα μοιραστούν στα δύο και θα δοθούν στους οργανισμούς «Comic Relief» και «BBC Children in Need».
Το σπίτι, που ανακαινίστηκε από έναν τοπικό κατασκευαστή, διαθέτει κουζίνα σε εξοχικό στιλ με ψηλή οροφή με δοκάρια, ειδικά κατασκευασμένα έπιπλα και μαρμάρινους πάγκους. Το παλιό πέτρινο δάπεδο της κουζίνας έχει ανακαινιστεί και ξανατοποθετηθεί, προσθέτοντας μια ρουστίκ πινελιά στο ακίνητο των 145 τ.μ. Το μπάνιο στον επάνω όροφο διαθέτει μια μεγάλη, ειδικά κατασκευασμένη κυκλική μπανιέρα και πολύχρωμα πλακάκια. Πιστεύεται ότι το σπίτι αγοράστηκε για 30.000 λίρες.
Το χωριό Κοκκίνι βρίσκεται σε μικρή απόσταση με το αυτοκίνητο από τη δημοφιλή περιοχή του Αγίου Στεφάνου και τη γνωστό παραθαλάσσιο χωριό της Κασσιόπης.
Σύμφωνα με το Rightmove, η Κέρκυρα κατέλαβε την πρώτη θέση ως ο πιο δημοφιλής προορισμός στο εξωτερικό τον Ιανουάριο, χάρη στη δημοτικότητα του «Amanda & Alan’s Greek Job». Οι αναζητήσεις για την Κέρκυρα αυξήθηκαν κατά 173% τον Ιανουάριο του 2026, σε σύγκριση με την αρχή του περασμένου έτους. Η τάση αυτή ακολούθησε μια παρόμοια αύξηση στις αναζητήσεις για το χωριό Moclin στη Γρανάδα της Ισπανίας πέρυσι, λόγω του «Amanda & Alan’s Spanish Job».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
