 |
|
|  Τετάρτη 4/3
ΑΡΧΙΝΟΝΟΣ ΘΑΦΤΗΚΕ ΣΕ...ΧΡΥΣΟ ΦΕΡΕΤΡΟ ΣΤΟ ΜΕΞΙΚΟ
Πολλοί άνθρωποι συνόδευσαν την πομπή, πολλοί κρατώντας μαύρες ομπρέλες παρά τον ηλιόλουστο καιρό, ενώ μπάντα έπαιζε μουσική «banda», είδος παραδοσιακής μεξικανικής μουσικής...
AP,protothema.gr
Υπό αυξημένα μέτρα ασφαλείας και με έντονο το στοιχείο της μυστικότητας πραγματοποιήθηκε η ταφή τού ηγέτη τού καρτέλ Jalisco New Generation, Nemesio Oseguera Cervantes, γνωστού ως Ελ Μέντσο, σε προάστιο της Γουαδαλαχάρα, στη δυτική πολιτεία Χαλίσκο του Μεξικού.
Ο Ελ Μέντσο ενταφιάστηκε σε λαμπερό χρυσό φέρετρο, πλαισιωμένο από τεράστια στεφάνια λουλουδιών, ενώ στην περιοχή υπήρχε ισχυρή στρατιωτική παρουσία. Ομοσπονδιακός αξιωματούχος επιβεβαίωσε ότι η ταφή έγινε σε κοιμητήριο της Ζαποπάν, προαστίου της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης του Μεξικού, ζητώντας να διατηρήσει την ανωνυμία του καθώς δεν είχε εξουσιοδότηση να μιλήσει δημόσια για την υπόθεση. Η Γενική Εισαγγελία της χώρας αρνήθηκε να επιβεβαιώσει την τοποθεσία της ταφής, επικαλούμενη «λόγους ασφαλείας».
Δεκάδες άνθρωποι συνόδευσαν την πομπή, πολλοί κρατώντας μαύρες ομπρέλες παρά τον ηλιόλουστο καιρό, ενώ μπάντα έπαιζε μουσική «banda», είδος παραδοσιακής μεξικανικής μουσικής. Από την Κυριακή είχαν ενισχυθεί τα μέτρα ασφαλείας γύρω από γραφείο τελετών, όπου κατέφθαναν μεγάλα στεφάνια χωρίς να αναγράφεται όνομα. Ορισμένα έφεραν εικόνα κόκορα από λουλούδια, σύμβολο που συνδεόταν με τον Oseguera Cervantes, ο οποίος αποκαλείτο και «Άρχοντας των Κόκορων».
Ο ηγέτης τού καρτέλ σκοτώθηκε πριν από λίγο περισσότερο από μία εβδομάδα από τον μεξικανικό στρατό, κατά τη διάρκεια επιχείρησης σύλληψής του. Σύμφωνα με το πιστοποιητικό θανάτου που επικαλείται το Associated Press, υπέκυψε σε πολλαπλά τραύματα από σφαίρες. Το έγγραφο αναφέρει ότι έφερε τραύματα στο στήθος, την κοιλιακή χώρα και τα πόδια.
Η περιγραφή αυτή συνάδει με όσα είχε ανακοινώσει ο υπουργός Άμυνας Ricardo Trevilla, σύμφωνα με τον οποίο ο Oseguera Cervantes και δύο σωματοφύλακές του τραυματίστηκαν σοβαρά σε ανταλλαγή πυρών με στρατιώτες έξω από κατοικία στην Tapalpa της Χαλίσκο και πέθαναν καθ’ οδόν προς το νοσοκομείο.
Η σορός μεταφέρθηκε στην Πόλη του Μεξικού, όπου διενεργήθηκε νεκροψία, και στη συνέχεια παραδόθηκε στην οικογένειά του το Σάββατο, όπως ανέφερε σε σύντομη ανακοίνωσή της η Γενική Εισαγγελία. Το πιστοποιητικό θανάτου σημειώνει επίσης ότι η ταφή προβλεπόταν, όπως συνηθίζεται σε περιπτώσεις βίαιων θανάτων, ώστε να είναι δυνατή η μελλοντική συλλογή πρόσθετων ιατροδικαστικών στοιχείων εφόσον απαιτηθεί. Το έγγραφο δεν προσδιόριζε τον τόπο ενταφιασμού.
Οι ανησυχίες των αρχών για ζητήματα ασφαλείας γύρω από την ταφή κρίνονται βάσιμες, καθώς ο θάνατος του Ελ Μέντσο πυροδότησε κύμα βίας σε περίπου 20 πολιτείες. Περισσότεροι από 70 άνθρωποι σκοτώθηκαν μεταξύ της στρατιωτικής επιχείρησης και των αντιποίνων που ακολούθησαν. Η κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι οι επιχειρήσεις ασφαλείας συνεχίζονται με στόχο άλλα υψηλόβαθμα στελέχη του καρτέλ.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
