 |
|
|  Τετάρτη 4/3
Ο ΓΙΟΣ ΔΙΑΔΕΧΘΗΚΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΤΟ ΙΡΑΝ...
Ιρανικά ΜΜΕ αναφέρουν ότι εξελέγη ανώτατος ηγέτης ο 57χρονος Μοτζτάμπα Χοσεϊνί Χαμενεΐ, γιός τού δολοφονημένου Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ
II,protothema.gr
Ο Μοτζτάμπα Χοσεϊνί Χαμενεΐ, Ιρανός πολιτικός, κληρικός και γιος του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, εξελέγη ο επόμενος Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν υπό την πίεση του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), σύμφωνα με το Iran International.
Ο Μοτζτάμπα Χοσεϊνί Χαμενεΐ γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1969 στη Μασχάντ του Ιράν. Σπούδασε Θεολογία και εκπαιδεύτηκε στο σεμιναριακό κέντρο του Κομ, όπου δίδαξαν μεταξύ άλλων και κορυφαίοι σιίτες θεολόγοι.
Διατέλεσε μέλος των Φρoυρών της Επανάστασης και το 2009 ενεπλάκη στην ηγεσία των παραστρατιωτικών δυνάμεων Basij για την καταστολή των διαδηλώσεων, μετά την αμφιλεγόμενη εκλογική αναμέτρηση.
Παρά το σημαντικό του «παρασκήνιο» στον κόσμο της εξουσίας, δεν κατείχε ποτέ επίσημο κρατικό αξίωμα υψηλού επιπέδου. Πολλοί παρατηρητές τον θεωρούν ως μία από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες πίσω από τα φώτα στην ιρανική εξουσία, με σημαντικές διασυνδέσεις στους Φρουρούς της Επανάστασης και στο θεοκρατικό καθεστώς των μουλάδων.
Πριν από τον θάνατο του πατέρα του, αναφερόταν συχνά ως πιθανός υποψήφιος για τον ρόλο του Ανώτατου Ηγέτη - μολονότι αυτό θα αποτελούσε ρήξη με την ιρανική παράδοση και τις αρχές της σιίτικης ιεραρχίας, που αποφεύγει την «κληρονομική» διαδοχή.
Η ιδέα μιας μετάβασης εξουσίας από πατέρα σε γιο, σε μια χώρα που κατέρριψε μοναρχίες το 1979, θεωρείται από πολλούς Ιρανούς και αναλυτές αντιδημοκρατική -ή μη συμβατή με τις θεολογικές αρχές του σιιτικού κατεστημένου.
Ο 57χρονος διάδοχος του Χαμενεΐ είναι ένας από τους πιο αμφιλεγόμενους και ισχυρούς ανθρώπους «πίσω από τα παρασκήνια» στην πολιτική και στρατιωτική ελίτ του Ιράν -θεολόγος και γιος του μακροβιότερου ηγέτη της χώρας- και πλέον κεντρικό πρόσωπο στις εξελίξεις.
Η επιλογή του διαδόχου του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ προβλέπεται ρητά από το Σύνταγμα του Ιράν και αποτελεί αρμοδιότητα της Συνέλευσης των Ειδικών, του ίδιου οργάνου που είχε αναδείξει τον ίδιο στην ηγεσία το 1989. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, ο διάδοχος του ανώτατου ηγέτη πρέπει να επιλεγεί από τη Συνέλευση των Ειδικών (Assembly of Leadership Experts).
Πρόκειται για σώμα 88 κληρικών, οι οποίοι -τυπικά- εκλέγονται από τον λαό κάθε οκτώ χρόνια. Στην πράξη, ωστόσο, δικαίωμα υποψηφιότητας έχουν μόνο κληρικοί που θεωρούνται απολύτως πιστοί στην Ισλαμική Δημοκρατία.
Η πλειονότητα των σημερινών μελών της Συνέλευσης χαρακτηρίζεται από σκληροπυρηνικές θέσεις, αντίστοιχες με εκείνες του Χαμενεΐ. Το Σύνταγμα ορίζει ότι οι κληρικοί αυτοί οφείλουν να επιλέξουν νέο Ανώτατο Ηγέτη το συντομότερο δυνατό...
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
