 |
|
|  Πέμπτη 5/2
ΛΔ Κονγκό
Τουλάχιστον 200 νεκροί από κατολίσθηση σε ορυχείο
ΑΜΠΕ, Reuters, AFP,zougla.gr
Περισσότεροι από 200 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων και περίπου 70 παιδιά, σκοτώθηκαν από κατολίσθηση που προκάλεσαν οι ισχυρές βροχοπτώσεις στο ορυχείο κολτάν Ρουμπαγιά, στην ανατολική Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, ανακοίνωσε το υπουργείο Ορυχείων.
Το Ρουμπαγιά είναι το μεγαλύτερο ορυχείο κολτάν στη χώρα και τους τελευταίους μήνες ελέγχεται από την ένοπλη οργάνωση Μ23. Ένα υψηλόβαθμο στέλεχος της οργάνωσης αυτής έκανε νωρίτερα λόγο για μόνο 5 ή 6 νεκρούς. Πολλά από τα θύματα εργάζονταν παράνομα εκεί.
Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες που μίλησαν στο Γαλλικό Πρακτορείο, το δυστύχημα σημειώθηκε αργά το απόγευμα στο «λατομείο της Γκασάσα», ένα όρυγμα του Ρουμπαγιά το οποίο έχει έκταση δεκάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων και απέχει περίπου 70 χιλιόμετρα από την Γκόμα, την πρωτεύουσα της επαρχίας του Βόρειου Κίβου.
«Έγινε κατολίσθηση στο ορυχείο Ρουμπαγιά, συγκεκριμένα στο λατομείο της Γκασάσα. Υπάρχουν νεκροί και σοβαρά τραυματίες» είπε ο Ντανιέλ, ένας παράνομος εργάτης, που μίλησε τηλεφωνικά στο AFP από την Γκόμα.
Μετά την κατολίσθηση οι αρχές εξέδωσαν εντολή εκκένωσης και, όταν ο Ντανιέλ βγήκε έξω «είδε να μεταφέρουν νεκρούς σε φορεία».
Ένας άλλος από του διασωθέντες είπε ότι βρήκε έξι πτώματα, τριών ανδρών και τριών γυναικών.
Οικογένειες συγκεντρώνονταν μέχρι αργά το βράδυ στο σημείο, προσπαθώντας να μάθουν πληροφορίες για τους δικούς τους ανθρώπους, είπε ένας άλλος κάτοικος, ο Λέοναρντ, ο οποίος επίσης είπε ότι «είδε πτώματα».
Στο ορυχείο αυτό εργάζονται κυρίως παράνομοι εργάτες, κάτω από επισφαλείς συνθήκες και η Μ23 εισπράττει σημαντικά έσοδα χάρη στον φόρο που συγκεντρώνει από την παραγωγή και το εμπόριο μεταλλευμάτων, σύμφωνα με τον ΟΗΕ. Το ορυχείο Ρουμπαγιά παράγει το 15-30% της παγκόσμιας παραγωγής κολτάν, ενός ορυκτού που θεωρείται στρατηγικής σημασίας για τη βιομηχανία ηλεκτρονικών ειδών. Υπολογίζεται ότι η ΛΔ Κονγκό διαθέτει τουλάχιστον το 60% των παγκόσμιων αποθεμάτων κολτάν.
Τις τελευταίες ημέρες μαίνονται σφοδρές συγκρούσεις στη ζώνη αυτή, όπου οι κυβερνητικές δυνάμεις εξαπολύουν επιθέσεις εναντίον της Μ23. Στις 24 Φεβρουαρίου, κοντά στο Ρουμπαγιά, από πλήγμα μη επανδρωμένου αεροσκάφους σκοτώθηκε ο στρατιωτικός εκπρόσωπος των ανταρτών, ο Γουίλι Ενγκόμα.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
