 |
|
|  Τετάρτη 11/3
Πέθανε ο Γιώργος Μαρίνος,σε ηλικία 87 ετών
Η πορεία και οι σταθμοί τής ζωής τού σπουδαίου καλλιτέχνη
zougla.gr
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών ο Γιώργος Μαρίνος έπειτα από σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε.
Ο Γιώργος Μαρίνος αποτέλεσε μια ξεχωριστή μορφή στην εγχώρια καλλιτεχνική σκηνή, καθώς κατάφερε να γεφυρώσει το ποιοτικό θέατρο με τη νυχτερινή διασκέδαση. Με την ιδιαίτερη ταυτότητά του, εισηγήθηκε μια εντελώς νέα μορφή θεάματος, συνδυάζοντας την υποκριτική του συγκρότηση με τη λάμψη της πίστας.
Αν και η οικογένειά του τον προόριζε για αρχιτέκτονα ή πολιτικό μηχανικό λόγω της κλίσης του στα μαθηματικά, η εσωτερική του ανάγκη για την τέχνη τον οδήγησε να δώσει κρυφά εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, ενώ ήταν ακόμη ανήλικος.
Ωστόσο, το μεγάλο του επίτευγμα ήταν η δημιουργία ενός νέου, υβριδικού είδους θεάματος. Για δύο δεκαετίες, από το 1973 έως το 1992, η «Μέδουσα» στου Μακρυγιάννη έγινε το απόλυτο καλλιτεχνικό στέκι της Αθήνας.
Ο αείμνηστος καλλιτέχνης δεν ήταν απλώς ένας τραγουδιστής ή ένας ηθοποιός, ήταν ο άνθρωπος που εισήγαγε το music hall στην Ελλάδα, συνδυάζοντας με μοναδικό τρόπο το τραγούδι, τον χορό, τη σάτιρα και την επικοινωνία με το κοινό. Από τις ιστορικές εμφανίσεις στη «Μέδουσα» μέχρι την τηλεοπτική επιτυχία του «Ciao ANT1», ο Μαρίνος κατάφερε να σπάσει τα στερεότυπα της εποχής του και να καθορίσει την ελληνική ψυχαγωγία.
Ο Γιώργος Μαρίνος ξεχώρισε για την τόλμη και την ειλικρίνειά του στην ιδιωτική του ζωή. Σε μια περίοδο ιδιαίτερα συντηρητική, όπως τα μέσα της δεκαετίας του ’60, έγινε το πρώτο δημόσιο πρόσωπο στην Ελλάδα που αποκάλυψε με παρρησία τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, αποδεικνύοντας τη σπάνια ευαισθησία και το σθένος του χαρακτήρα του.
Παρά το γεγονός ότι ενέπνευσε το τραγούδι «Ο Αχιλλέας απ’ το Κάιρο» του Κώστα Τουρνά, ο ίδιος δήλωνε πως ο μεγάλος έρωτας της ζωής του ήταν η ηθοποιός Κατιάνα Μπαλανίκα, με την οποία υπήρξαν σύντροφοι για τέσσερα χρόνια στα τέλη της δεκαετίας του ’60. Όπως είχε αναφέρει, δεν θέλησε να παντρευτεί ούτε να αποκτήσει παιδιά. Παρ’ όλα αυτά, οι δρόμοι τους δεν χώρισαν ούτε επαγγελματικά ούτε φιλικά: συνεργάστηκαν για χρόνια στη «Μέδουσα» και ήταν πολύ κοντά τα επόμενα χρόνια.
Έπειτα από ένα έμφραγμα το 2014 και μια σύντομη διαμονή στο «Σπίτι του Ηθοποιού» με τη στήριξη της Άννας Φόνσου, ο Μαρίνος αποσύρθηκε σε μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων στα νότια προάστια.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
