 |
|
|  Πέμπτη 12/3
Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας
Αποδεσμεύονται 400 εκατ. βαρέλια πετρελαίου από τα στρατηγικά αποθέματα
ΔΟΕ,zougla.gr
O Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας πήρε την απόφαση να αποδεσμεύσει 400 εκατομμυρία βαρέλια πετρελαίου από τα στρατηγικά αποθέματα, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι επιπτώσεις από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, που έχει οδηγήσει στην αλματώδη αύξηση τιμής των καυσίμων, με τις προβλέψεις να είναι δυσοίωνες.
Σημειώνεται ότι πρόκειται για τη μεγαλύτερη αποδέσμευση όλων των εποχών.
Ο IEA συγκάλεσε το πρωί της Τετάρτης έκτακτη σύνοδο των χωρών μελών του, προκειμένου να συζητηθεί μια ενδεχόμενη «απόφαση» για την αποδέσμευση των στρατηγικών αποθεμάτων πετρελαίου και ο εκτελεστικός διευθυντής, Φατίχ Μπιρόλ ανακοίνωσε πως εγκρίθηκε ομόφωνα και από τις 32 χώρες-μέλη η αποδέσμευση, όπως, άλλωστε, αναμενόταν.
Η αποδέσμευση θα ξεκινήσει σταδιακά, με προτεραιότητα τις χώρες που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη.
«Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η αγορά πετρελαίου είναι πρωτοφανείς σε κλίμακα. Γι’ αυτό είμαι πολύ χαρούμενος που τα κράτη-μέλη του IEA ανταποκρίθηκαν με μια επείγουσα συλλογική δράση πρωτοφανούς μεγέθους», τόνισε ο Μπιρόλ. Σύμφωνα με όσα είπε, τα μέλη διατηρούν αποθέματα έκτακτης ανάγκης που ξεπερνούν τα 1,2 δισεκατομμύρια βαρέλια, ενώ υπάρχουν επιπλέον 600 εκατομμύρια βαρέλια βιομηχανικών αποθεμάτων, που τηρούνται κατόπιν κυβερνητικής υποχρέωσης.
Στο πρόσφατο παρελθόν, άλλες τέσσερις φορές υπήρξε ανάλογη ενέργεια, αλλά ακόμη κι αν προστεθούν όλα τα βαρέλια μαζί, δεν φτάνουν τον αριθμό των 400 εκατομμυρίων.
Το 1999 και μετά την επιχείρηση «Καταιγίδα της Ερήμου», στον Πόλεμο του Κόλπου, αποδεσμεύτηκαν περίπου 17 εκατομμύρια βαρέλια. Το 2005 μετά τον τυφώνα Κατρίνα στις ΗΠΑ, μία φυσική καταστροφή που «γονάτισε» την παραγωγή στον Κόλπο του Μεξικού, απελευθερώθηκαν περίπου 60 εκατομμύρια βαρέλια.
Το 2011 κατά τον εμφύλιο πόλεμο στη Λιβύη (Αραβική Άνοιξη) αποδεσμεύτηκαν άλλα 60 εκατομμύρια βαρέλια.
Το 2022 και μετά την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία αποδεσμεύτηκαν συνολικά περίπου 182,7 εκατομμύρια βαρέλια για να συγκρατηθεί η ενεργειακή κρίση.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
