 |
|
|  Σάββατο 14/3
ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΣΤΗΝ ΜΕΣΟΓΕΙΟ
Ρωσικό πετρελαιοφόρο-«φάντασμα»,που εχει εγκαταληφθεί απο το πλήρωμά του, παρασύρεται απο τα κύματα ανεξέλεγκτα ,φορτωμένο ντίζελ...
CdS,zougla.gr
Ένα πετρελαιοφόρο με ρωσική σημαία παρασύρεται χωρίς πλήρωμα εδώ και μέρες μεταξύ Λαμπεντούζα και Μάλτας στη Μεσόγειο. Το εν λόγω πετρελαιοφόρο, φέρει το όνομα Arctic Metagaz και βρίσκεται στο επίκεντρο ενός μυστηρίου εδώ και αρκετές ημέρες.
Το δεξαμενόπλοιο, σύμφωνα με πληροφορίες, αποτελεί μέρος του λεγόμενου «σκιώδους στόλου» της Μόσχας και μετέφερε 900 τόνους ντίζελ και δύο δεξαμενές υγροποιημένου φυσικού αερίου.
Το πλοίο, το οποίο έχει εγκαταλείψει το πλήρωμα του, χτυπημένο από τους ανέμους, αρχικά πλησίασε τις ιταλικές ακτές, αλλά τις τελευταίες ώρες άρχισε να κινείται προς τη Μάλτα.
Για τον λόγο αυτό έχει ξεκινήσει μια σειρά επιχειρήσεων διάσωσης, κυρίως για την αποτροπή μιας περιβαλλοντικής καταστροφής.
Το Arctic Metagaz αφού απέπλευσε από το λιμάνι του Μούρμανσκ στην Αρκτική στις 4 Μαρτίου, δέχθηκε επίθεση από αγνώστου ταυτότητας drones ενώ έπλεε στην κεντρική Μεσόγειο.
Οι θεωρίες κυμαίνονται μεταξύ επιχείρησης που διεξήχθη από ουκρανικές μονάδες ή επίθεσης που ξεκίνησε από τις ακτές της Λιβύης.
Σε κάθε περίπτωση, το Arctic Metagaz υπέστη τέτοιες ζημιές (ξέσπασε και πυρκαγιά), που ανάγκασε την εκκένωση των 30 ναυτών του πληρώματός του. Η διάσωση συντονίστηκε από τις αρχές της Μάλτας σε συνεργασία με τις ρωσικές αρχές.
Η Μόσχα καταδίκασε αμέσως την επίθεση στο δεξαμενόπλοιό της ως «τρομοκρατική πράξη» και κατηγόρησε το Κίεβο.
Ταυτόχρονα όμως ανακαλύφθηκε ότι το Arctic Metagaz ήταν πλοίο που περιλαμβανόταν στη «μαύρη λίστα» του «σκιώδους» ρωσικού στόλου.
Δηλαδή, βρισκόταν υπό κυρώσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Μεγάλη Βρετανία. Πού κατευθυνόταν, λοιπόν;
Αρχικά, το δεξαμενόπλοιο πιστεύεται ότι είχε βυθιστεί, αλλά αργότερα εντοπίστηκε από τις αρχές της Μάλτας. Αμέσως οι τοπικές αρχές, δημιούργησαν μια ζώνη ασφαλείας, απαγορεύοντας σε οποιοδήποτε σκάφος να πλησιάσει ή να περάσει σε απόσταση πέντε μιλίων.
Εν τω μεταξύ, το «πλοίο-φάντασμα» άρχισε να κινείται επικίνδυνα: όπως αναφέρθηκε, αρχικά είχε πλησιάσει τη Λαμπεντούζα.
Στη συνέχεια ο άνεμος άλλαξε, σπρώχνοντας το δεξαμενόπλοιο προς τα ανατολικά. Την Παρασκευή το πρωί, το Arctic Metagaz έπλεε περίπου 30 μίλια από τη Λινόζα.
Το ιταλικό ναυτικό έχει στείλει ρυμουλκά και οχήματα αντιρρύπανσης στο σημείο. «Η κατάσταση είναι υπό έλεγχο», δήλωσε ο Filippo Mannino, δήμαρχος της Λαμπεντούζα και της Λινόζα, «και το πλοίο βρίσκεται σε διεθνή ύδατα: ο άνεμος το αναγκάζει να παρασυρθεί προς τη Μάλτα».
Ο «σκιώδης στόλος», χάρη στον οποίο η Ρωσία καταφέρνει να παρακάμπτει τις κυρώσεις και τα εμπάργκο στις πωλήσεις πετρελαίου, λέγεται ότι διαθέτει περίπου 3 χιλιάδες πλοία που αποπλέουν από λιμάνια τόσο στη Βαλτική όσο και στην Αρκτική.
Με πληροφορίες από: Corriere Della Sera
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
