 |
|
|  Τρίτη 24/3
ΚΥΡΙΕ ΕΛΕΗΣΟΝ!
Ποινές κάθειρξης 12,5 ετών για απάτη,απο δικαστήριο τής Θεσσαλονίκης, σε αρχιμανδρίτη και πρώην ιερέα
AΠΕ-ΜΠΕ,zougla.gr
Με πολυετείς ποινές κάθειρξης τιμωρήθηκαν οι δύο βασικοί εμπλεκόμενοι σε απάτη που κατήγγειλαν πιστοί, με επίκεντρο τον Ιερό Ναό Κυρίλλου και Μεθοδίου Θεσσαλονίκης, όπου αρχιμανδρίτης, το διάστημα από το 2018 έως το 2023, διέδιδε στο ποίμνιό του ότι διεκδικεί με αξιώσεις τη θέση του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, λαμβάνοντας με τη βοήθεια συνεργού του «δωρεές» άνω του 1,5 εκατ. ευρώ.
Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης επέβαλε συνολική κάθειρξη 12,5 ετών, τόσο στον 70χρονο (σήμερα) αρχιμανδρίτη, που παύθηκε από τα ιερατικά του καθήκοντα, όσο και στον 63χρονο συνεργό του, πρώην ιερέα. Και οι δύο κρίθηκαν ένοχοι – χωρίς αναγνώριση ελαφρυντικού- για απάτη, νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές πράξεις, συμμορία και ανάλογα με την περίπτωση για πλαστογραφία και χρήση πλαστού, ενώ στον καθένα επιβλήθηκε επιπλέον χρηματική ποινή 20.000 ευρώ.
Σε αντίθεση με τον (πρώην) αρχιμανδρίτη που παραμένει έγκλειστος στη φυλακή, για τον πρώην ιερέα αποφασίστηκε να ανασταλεί η εκτέλεση της ποινής, λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει. Υπό αυτές τις συνθήκες ο δεύτερος αποφυλακίστηκε με περιοριστικούς όρους (εμφάνιση δύο φορές τον μήνα σε αστυνομικό τμήμα και απαγόρευση εξόδου από τη χώρα).
Με την ίδια απόφαση αθωώθηκαν δύο συγκατηγορούμενοί τους – λαϊκοί, 53 και 36 ετών – που περιλαμβάνονταν στην ίδια δικογραφία.
Η υπόθεση ερευνήθηκε από τις διωκτικές Αρχές μετά από καταγγελίες θυμάτων που είχαν πειστεί πως ο αρχιμανδρίτης θα ανέβαινε γρήγορα στην ιεραρχία της εκκλησίας και θα ήταν ο επόμενος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, όταν θα χήρευε η θέση από τον μακαριστό ‘Ανθιμο. Προκειμένου να γίνουν πειστικοί συνέτασσαν ή κυκλοφορούσαν πλαστές επιστολές που έφεραν τη σφραγίδα της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, της Προεδρίας της Δημοκρατίας, του Οικουμενικού Πατριαρχείου, του Υπουργείου Οικονομικών, της Κομισιόν κ.ά.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
