 |
|
|  Σάββατο 28/3
ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ!
Τα πλήγματα στο Ιράν έχουν προκαλέσει ζημιές σε 120 μουσεία και ιστορικά κτήρια
AΠΕ-ΜΠΕ,zougla.gr
Τα πλήγματα που εξαπολύουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ στο Ιράν έχουν προκαλέσει ζημιές σε τουλάχιστον 120 μουσεία και ιστορικά κτήρια στη χώρα αφότου ξεκίνησε ο πόλεμος πριν από σχεδόν έναν μήνα, όπως ανακοίνωσαν την Παρασκευή οι Αρχές.
«Τουλάχιστον 120 μουσεία, ιστορικά κτήρια και πολιτιστικοί τόποι σε διάφορες επαρχίες έχουν τεθεί απευθείας στο στόχαστρο και έχουν υποστεί σοβαρές δομικές ζημιές», δήλωσε ο Αχμάντ Αλαβί, αξιωματούχος στο υπουργείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς στην Τεχεράνη τον οποίο επικαλείται η δημόσια τηλεόραση.
Μεταξύ αυτών ανέφερε κυρίως το εμβληματικό παλάτι του Γκολεστάν στην Τεχεράνη, που είναι καταχωρημένο στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco, καθώς και το παλάτι του Μαρμάρου, το μουσείο Τεϊμουρτάς και το παλάτι του Σανταμπάντ, που βρίσκονται επίσης στην ιρανική πρωτεύουσα.
Το τελευταίο είναι ένα μεγάλο συγκρότημα που περιλαμβάνει ένα μεγάλο πάρκο, με περίπτερα που κατασκευάστηκαν στις αρχές του 20ού αιώνα και έγιναν μουσεία αφιερωμένα στην πολιτιστική ιστορία του Ιράν.
Εκτός από μουσεία, φιλοξενεί επίσης τις κατοικίες του Ιρανού προέδρου και του κυβερνήτη της επαρχίας, ενώ εγκαταστάσεις των Φρουρών της Επανάστασης και της δικαστικής εξουσίας βρίσκονται εκεί κοντά.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ επιτέθηκαν στο Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, εξαπολύοντας πλήγματα που σκότωσαν τον ανώτατο ηγέτη Αλί Χαμενεΐ και πυροδότησαν έναν πόλεμο ο οποίος επεκτάθηκε σε όλη την περιοχή.
Το Ιράν, μία χώρα με πολυχιλιετή ιστορία, διαθέτει σημαντική πολιτιστική κληρονομιά, που διατηρείται εν πολλοίς από τον μαζικό τουρισμό.
Στα μέσα Μαρτίου, η Unesco είχε καταγράψει τέσσερις τοποθεσίες που υπέστησαν ζημιές από τις 29 της χώρας που έχουν καταχωρηθεί στον κατάλογο παγκόσμιας κληρονομιάς: το παλάτι του Γκολεστάν – μερικές φορές συγκρίνεται με τις Βερσαλλίες και είναι ένας από τους παλαιότερους τόπους της ιρανικής πρωτεύουσας -, το τέμενος Jameh του Ισφαχάν (κεντρικό Ιράν), το παλάτι Chehel Sotoun, επίσης στο Ισφαχάν και οι προϊστορικοί χώροι της κοιλάδας του Χοραμαμπάντ (ανατολικά).
Πολλές κατοικίες επλήγησαν επίσης στην Μπουσέρ, παράλια πόλη στον Κόλπο, στην ιστορική συνοικία του λιμανιού Σιράφ, που μετρά πληθώρα κτηρίων ηλικίας 100 ή και 200 ετών.
Και στο Ισφαχάν, η πλατεία Naqsh-e-Jahan, ένα αρχιτεκτονικό κόσμημα που κατασκευάστηκε τον 17ο αιώνα και περιβάλλεται από τεμένη, ένα ανάκτορο και ένα ιστορικό παζάρι, υπέστη επίσης ζημιές.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
