 |
|
|  Σάββατο 28/3
ΤΡΑΜΠ
«Το ΝΑΤΟ απλά δεν ήταν εκεί, ούτε και εμείς θα είμαστε»
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε χθες , κατά τη διάρκεια επιχειρηματικής εκδήλωσης στο Μαϊάμι, ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να μην πάνε να βοηθήσουν άλλα κράτη μέλη τού NATO, σε περίπτωση που παρουσιαστεί τέτοια ανάγκη.
Το NATO «απλά δεν ήταν εκεί», τόνισε ο αμερικανός πρόεδρος, μιλώντας για «τρομερό λάθος», προφανώς αναφερόμενος στο αίτημα του, που έμεινε «νεκρό γράμμα», σε συμμάχους των ΗΠΑ να διαθέσουν στρατιωτική υποστήριξη, για να ανοίξουν τα στενά τού Ορμούζ.
«Ξοδεύουμε εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια τον χρόνο για το NATO, εκατοντάδες δισεκατομμύρια για να τους προστατεύουμε, και πάντα ήμασταν εκεί γι’ αυτούς, αλλά τώρα, με δεδομένες τις ενέργειές τους, υποθέτω ότι δεν πρέπει να είμαστε, πρέπει;» διερωτήθηκε ρητορικά ο αμερικανός πρόεδρος.
Τις τελευταίες ημέρες, ο αμερικανός πρόεδρος Τραμπ κλιμάκωσε τις επικρίσεις του σε βάρος του NATO, ιδίως μέσω του Truth Social: το χαρακτήρισε «χάρτινη τίγρη», και κατακεραύνωσε τους «δειλούς» ηγέτες των κρατών μελών του, διαμηνύοντας πως οι ΗΠΑ «θα θυμούνται» πώς αντιμετωπίστηκαν.
Η Βρετανία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Ολλανδία και η Ιαπωνία δήλωσαν έτοιμες, σε κοινή ανακοίνωσή τους που ήρθε στο φως της δημοσιότητας, τη 19η Μαρτίου, να «συνεισφέρουν» σε «προσήκουσες προσπάθειες» για να καταστεί ασφαλής «η διέλευση των στενών» του Oρμούζ, από όπου περνά υπό κανονικές συνθήκες, το ένα πέμπτο της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου.
Ταυτόχρονα, οι χώρες αυτές απέκλεισαν οποιαδήποτε απευθείας εμπλοκή τους στον πόλεμο. Το κείμενο προσυπέγραψαν αφού δημοσιοποιήθηκε, άλλες 27 κυβερνήσεις. Η κίνηση στο στενό έχει παραλύσει, απογειώνοντας τις τιμές της ενέργειας σε διεθνές επίπεδο.
Στην τοποθέτησή του, απευθυνόμενος σε κοινό, αποτελούμενο κυρίως από επικεφαλής επιχειρήσεων και επενδυτές που συμμετείχαν στην εκδήλωση FII Priority, ο Ντόναλντ Τραμπ έκρινε εξάλλου για ακόμη μια φορά, ότι ο πόλεμος εναντίον του Ιράν, ο οποίος μπαίνει στην πέμπτη εβδομάδα του, πάει καλά.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
